Language of document : ECLI:EU:F:2016:149

WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ (w składzie jednego sędziego)

z dnia 18 lipca 2016 r.

Sprawa F‑48/15

SD

przeciwko

Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

Służba publiczna – Urzędnicy – Ocena – Postępowanie w sprawie oceny (2013) – Sprawozdanie z oceny – Oczywisty błąd w ocenie – Plan uzupełnienia osiągnięć – Akt niekorzystny – Dopuszczalność

Przedmiot:      Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której SD żąda w istocie stwierdzenia nieważności, po pierwsze, swojego sprawozdania z oceny za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2013 r., a po drugie, „planu uzupełnienia osiągnięć” przyjętego na podstawie tego sprawozdania oraz zasądzenia od Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO lub zwanego dalej „urzędem”), tytułem naprawienia doznanej przez siebie krzywdy, zadośćuczynienia w odpowiedniej kwocie, szacowanej, z zastrzeżeniem możliwości obniżenia lub podwyższenia w toku postępowania, na 10 000 EUR.

Orzeczenie:      Skarga zostaje oddalona. SD pokrywa własne koszty i zostaje obciążona kosztami poniesionymi przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej.

Streszczenie

1.      Urzędnicy – Ocena – Sprawozdanie z oceny – Zakres uznania przysługujący oceniającym – Kontrola sądowa – Granice – Oczywisty błąd w ocenie – Pojęcie

(regulamin pracowniczy, art. 43)

2.      Skargi urzędników – Akt niekorzystny – Pojęcie – Plan uzupełnienia osiągnięć mający na celu poprawę wyników pracy, sporządzony w ścisłym związku ze sprawozdaniem z oceny – Wyłączenie

(regulamin pracowniczy, art. 90 ust. 2, art. 91 ust. 1)

1.      W dziedzinie oceny osiągnięć oceniającym przysługuje bardzo szeroki zakres uznania, a w konsekwencji kontrola sądu Unii powinna ograniczać się do stwierdzenia braku błędu w zakresie okoliczności faktycznych, oczywistego błędu w ocenie lub nadużycia władzy.

W tym względzie błąd można uznać za oczywisty jedynie wówczas, gdy jest on łatwo wykrywalny w świetle kryteriów, od których prawodawca zamierzał uzależnić korzystanie z uznania. W związku z tym dowody, które jest obowiązany przedstawić skarżący, muszą wystarczyć do pozbawienia wiarygodności dokonanej przez administrację oceny stanu faktycznego, zawartej w zaskarżonym sprawozdaniu z oceny. Innymi słowy, zarzut oczywistego błędu w ocenie należy oddalić, jeżeli mimo przedstawionych przez skarżącą dowodów podważaną ocenę można jednak uznać za wiarygodną.

(zob. pkt 35, 36)

Odesłanie

Sąd do spraw Służby Publicznej, wyroki: z dnia 10 listopada 2009 r., N/Parlament, F‑93/08, EU:F:2009:151, pkt 58; z dnia 18 marca 2015 r., Rajala/OHIM, F‑24/14, EU:F:2015:10, pkt 41–43 i przytoczone tam orzecznictwo

2.      Akt taki jak plan uzupełnienia osiągnięć w celu poprawy wyników pracy, sporządzony w ścisłym związku ze sprawozdaniem z oceny, z racji swej treści i celu nie jest aktem autonomicznym i dającym się oddzielić od oceny osiągnięć danego urzędnika, chyba że zostanie wykazane, że został przyjęty w celu innym niż poprawa wyników pracy urzędnika, wywierając tym samym wpływ na jego prawa lub status wynikający z regulaminu pracowniczego.

Jeżeli więc Sąd stwierdził, że sprawozdanie z oceny nie jest obarczone wadą niezgodności z prawem, plan uzupełnienia osiągnięć, ustalony w ścisłym związku z tym sprawozdaniem, nie może jako taki zostać uznany za akt niekorzystny, a zatem nie może też być przedmiotem ani zażalenia, ani skargi o stwierdzenie nieważności.

(zob. pkt 57, 58, 61)

Odesłanie

Sąd Unii Europejskiej, wyrok z dnia 3 grudnia 2015 r., Sesma Merino/OHIM, T‑127/14 P, EU:T:2015:927, pkt 35