Language of document : ECLI:EU:F:2012:51

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ
(τρίτο τμήμα)

της 18ης Απριλίου 2012

Υπόθεση F‑50/11

Dawn Cheryl Buxton

κατά

Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

«Υπαλληλική υπόθεση – Υπάλληλοι – Απονομή μορίων αξιολογήσεως – Έκθεση βαθμολογίας – Εργασία με μειωμένο ωράριο – Ίση μεταχείριση»

Αντικείμενο: Προσφυγή ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, το οποίο έχει εφαρμογή στη Συνθήκη ΕΚΑΕ βάσει του άρθρου 106α της Συνθήκης αυτής, με την οποία η D. C. Buxton ζητεί, κατ’ ουσίαν, την ακύρωση της αποφάσεως του Κοινοβουλίου, της 11ης Μαΐου 2010, περί απονομής στην προσφεύγουσα ενός μορίου αξιολογήσεως κατά την περίοδο απονομής μορίων αξιολογήσεως 2009.

Απόφαση: Η προσφυγή ακυρώνεται. Η προσφεύγουσα φέρει τα δικαστικά έξοδά της και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα του Κοινοβουλίου.

Περίληψη

1.      Υπάλληλοι – Προαγωγή – Συγκριτική εξέταση των προσόντων – Σχετικοί κανόνες – Ποσοτικοποίηση των προσόντων με την απονομή μορίων – Εξουσία εκτιμήσεως της διοικήσεως – Δικαστικός έλεγχος – Όρια

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 45 § 1)

2.      Υπάλληλοι – Ίση μεταχείριση – Έννοια – Όρια

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 1δ § 5)

3.      Υπάλληλοι – Προαγωγή – Απόφαση περί απονομής μορίων αξιολογήσεως – Διοικητική ένσταση – Απορριπτική απόφαση – Υποχρέωση αιτιολογήσεως – Περιεχόμενο

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 45 και 90 § 2)

4.      Υπάλληλοι – Βαθμολογία – Μόρια αξιολογήσεως – Υποσχέσεις – Παράβαση των διατάξεων του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως – Δικαιολογημένη εμπιστοσύνη – Δεν υφίσταται

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρο 43)

1.      Η διοίκηση διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως για την αξιολόγηση των προσόντων που πρέπει να ληφθούν υπόψη στο πλαίσιο αποφάσεως περί προαγωγής βάσει του άρθρου 45 του ΚΥΚ και το αυτό ισχύει, κατά συνέπεια, στο πλαίσιο αποφάσεως περί απονομής μορίων αξιολογήσεως, τα οποία λαμβάνονται υπόψη σε ένα σύστημα προαγωγών στο οποίο η αξιολόγηση αυτή είναι ποσοτικοποιημένη. Συνεπώς, ο έλεγχος του δικαστή της Ένωσης πρέπει να περιορίζεται στο ζήτημα αν η διοίκηση, λαμβανομένων υπόψη των μεθόδων που ακολούθησε και των λόγων επί των οποίων στήριξε την εκτίμησή της, κινήθηκε εντός αποδεκτών ορίων και χρησιμοποίησε την εξουσία της κατά τρόπο προδήλως εσφαλμένο.

Η απόδειξη όμως του ότι η διοίκηση υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών η οποία δύναται να δικαιολογήσει την ακύρωση αποφάσεως προϋποθέτει ότι τα αποδεικτικά στοιχεία, τα οποία οφείλει ο προσφεύγων να προσκομίσει, αρκούν για να ανατρέψουν την εκτίμηση της αρμόδιας αρχής. Με άλλα λόγια, ο λόγος ακυρώσεως που αντλείται από την πρόδηλη πλάνη πρέπει να απορρίπτεται εάν, παρά τα στοιχεία που προσκομίζει ο οικείος υπάλληλος, η αμφισβητούμενη εκτίμηση εξακολουθεί να μπορεί να γίνει δεκτή ως αληθής ή έγκυρη.

(βλ. σκέψεις 37 και 38)

Παραπομπή:

ΓΔΕΕ: 12 Δεκεμβρίου 1996, T‑380/94, AIUFFASS και AKT κατά Επιτροπής, σκέψη 59· 3 Μαΐου 2007, T‑261/04, Crespinet κατά Επιτροπής, T‑261/04, σκέψη 58· 12 Φεβρουαρίου 2008, T‑289/03, BUPA κ.λπ. κατά Επιτροπής, σκέψη 221· 1 Απριλίου 2009, T‑385/04, Valero Jordana κατά Επιτροπής, σκέψη 131

2.      Όταν ένας υπάλληλος ασκεί δικαίωμα για άδεια ή για ειδικό καθεστώς εργασίας που του παρέχει ο ΚΥΚ, η διοίκηση δεν μπορεί, χωρίς να διακυβεύει την αποτελεσματικότητα του εν λόγω δικαιώματος, να θεωρήσει ότι η κατάστασή του είναι διαφορετική από την κατάσταση ενός υπαλλήλου που δεν άσκησε το δικαίωμα αυτό και, ως εκ τούτου, να τον μεταχειριστεί με διαφορετικό τρόπο, εκτός εάν η εν λόγω διαφορετική μεταχείριση, αφενός, είναι αντικειμενικώς δικαιολογημένη, ιδίως στο μέτρο που απλώς επιβάλλει τις συνέπειες, για την επίμαχη περίοδο, της μη παροχής εργασίας εκ μέρους του ενδιαφερομένου υπαλλήλου, και, αφετέρου, είναι αυστηρά ανάλογη προς την παρεχόμενη αιτιολογία. Συνεπώς, το γεγονός ότι υπάλληλος άσκησε το δικαίωμα, που του παρέχει ο ΚΥΚ, να εργαστεί με μειωμένο ωράριο στο πλαίσιο γονικής αδείας μπορεί να συνιστά αντικειμενική περίσταση που δεν μπορεί να αγνοηθεί κατά την εκτίμηση των προσόντων του και, ειδικώς, της αποδόσεώς του.

Θα μπορούσε συνεπώς να προκύψει παραβίαση της αρχής της ισότητας από σύγκριση των προσόντων των υπαλλήλων μη λαμβάνουσα υπόψη τη μειωμένη απόδοση που θέτει έναν εξ αυτών σε αντικειμενικώς διαφορετική θέση σε σχέση με τους άλλους.

Συναφώς, κατά το άρθρο 1δ, παράγραφος 5, του ΚΥΚ, αν υπάλληλος που διατείνεται ότι υπέστη δυσμενή διάκριση αποδεικνύει γεγονότα από τα οποία τεκμαίρεται ότι υπήρξε η διάκριση αυτή, η διοίκηση φέρει το βάρος της αποδείξεως ότι δεν υπήρξε παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως.

(βλ. σκέψεις 50, 65 και 66)


Παραπομπή:

ΔΔΔΕΕ: 15 Φεβρουαρίου 2011, F‑68/09, Barbin κατά Κοινοβουλίου, σκέψη 100, κατά της οποίας ασκήθηκε αναίρεση ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπόθεση T‑228/11 P

3.      Στο πλαίσιο αποφάσεως περί προαγωγής βάσει του άρθρου 45 του ΚΥΚ, η αρμόδια αρχή δεν είναι υποχρεωμένη να αιτιολογεί την απόφασή της ούτε έναντι του αποδέκτη της αποφάσεως αυτής ούτε έναντι των υπαλλήλων που αμιλλώνται με αυτόν. Το αυτό ισχύει, κατά συνέπεια, στο πλαίσιο αποφάσεως περί απονομής μορίων αξιολογήσεως. Αντιθέτως, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή είναι υποχρεωμένη να αιτιολογεί την απόφασή της περί απορρίψεως διοικητικής ενστάσεως υποβληθείσας από υπάλληλο, δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, ο οποίος θεωρεί ότι υπέστη βλάβη από δυσμενή απονομή μορίων, καθόσον η αιτιολόγηση της αποφάσεως αυτής υποτίθεται ότι συμπίπτει με την αιτιολόγηση της αποφάσεως κατά της οποίας στρεφόταν η διοικητική ένσταση.

(βλ. σκέψη 74)

Παραπομπή:

ΔΕΕ: 7 Φεβρουαρίου 1990, C‑343/87, Culin κατά Επιτροπής, σκέψη 13

ΓΔΕΕ: 14 Ιουνίου 2001, T‑230/99, McAuley κατά Συμβουλίου, σκέψη 50· 27 Σεπτεμβρίου 2006, T‑156/05, Λαντζώνη κατά Δικαστηρίου, σκέψη 77

ΔΔΔΕΕ: 11 Δεκεμβρίου 2008, F‑83/06, Schell κατά Επιτροπής, σκέψη 89

4.      Συγκεκριμένες, ανεπιφύλακτες και συγκλίνουσες διαβεβαιώσεις παρασχεθείσες από τη διοίκηση σε υπάλληλο σχετικά με τη χορήγηση ορισμένου αριθμού μορίων αξιολογήσεως, κατά το πέρας περιόδου βαθμολογίας, χωρίς να έχει πραγματοποιηθεί, λαμβανομένου υπόψη του ότι ο αριθμός των προς απονομή μορίων είναι πεπερασμένος, πλήρης συγκριτική εξέταση των προσόντων των υπαλλήλων της οικείας γενικής διευθύνσεως, διευθύνσεως ή υπηρεσίας, είναι προδήλως αντίθετες προς τις αρχές της αντικειμενικότητας και της αμεροληψίας που πρέπει να διέπουν την αξιολόγηση της ικανότητας, της απόδοσης και της συμπεριφοράς στην υπηρεσία των υπαλλήλων βάσει του άρθρου του ΚΥΚ. Η αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης δεν μπορεί όμως να δικαιολογήσει πρακτική αντίθετη προς διάταξη του ΚΥΚ.

(βλ. σκέψη 80)

Παραπομπή:

ΔΔΔΕΕ: 14 Ιουλίου 2011, F‑81/10, Praskevicius κατά Κοινοβουλίου, σκέψη 67