Language of document : ECLI:EU:T:2021:851

Sprawa T700/20

Gabriele Schmid

przeciwko

Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)

 Wyrok Sądu (dziesiąta izba) z dnia 1 grudnia 2021 r.

Znak towarowy Unii Europejskiej – Postępowanie w sprawie unieważnienia prawa do znaku – Graficzny unijny znak towarowy Steirisches Kürbiskernöl g.g.A GESCHÜTZTE GEOGRAFISCHE ANGABE – Bezwzględna podstawa odmowy rejestracji – Znaki towarowe zawierające odznaki, godła lub herby – Godło jednego z obszarów działalności Unii – Chronione oznaczenia geograficzne – Artykuł 7 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (WE) nr 207/2009 [obecnie art. 7 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (WE) nr 2017/1001]

1.      Znak towarowy Unii Europejskiej – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Bezwzględne podstawy unieważnienia – Znaki towarowe zawierające odznaki, godła lub herby inne niż określone w art. 6b konwencji paryskiej – Przesłanki przyznania ochrony – Kryteria oceny

[rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. h), i)]

(zob. pkt 21–28, 40–42)

2.      Znak towarowy Unii Europejskiej – Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie – Bezwzględne podstawy unieważnienia – Znaki towarowe zawierające odznaki, godła lub herby inne niż określone w art. 6b konwencji paryskiej – Zakres ochrony – Symbol chronionych oznaczeń geograficznych

[rozporządzenie Rady nr 207/2009, art. 7 ust. 1 lit. i)]

(zob. pkt 38, 39, 43, 45)

Streszczenie

Gabriele Schmid jest właścicielką unijnego znaku towarowego, zarejestrowanego dla towaru „olej z nasion dyni spełniający warunki korzystania z chronionego oznaczenia geograficznego »styryjski olej z nasion dyni«”. Wspomniany graficzny znak towarowy zawiera unijny symbol „chronionych oznaczeń geograficznych” (zwany dalej „symbolem ChOG”). Z tego właśnie względu Landeskammer für Land- und Forstwirtschaft in Steiermark (regionalna izba rolnicza i leśna w Styrii) złożyła w Urzędzie Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) wniosek o unieważnienie prawa do tego znaku towarowego.

Wydział Unieważnień EUIPO unieważnił prawo do spornego znaku towarowego. Izba odwoławcza EUIPO utrzymała to unieważnienie w mocy, uzasadniając to tym, że w spornym znaku towarowym symbol ChOG został wykorzystany w całości i że ani prawo, ani nakaz posługiwania się wspomnianym symbolem nie obejmują prawa do jego ochrony jako elementu znaku towarowego.

Sąd stwierdził nieważność decyzji izby odwoławczej. W ocenie Sądu izba powinna była zbadać, czy rozpatrywany jako całość znak towarowy zawierający godło chronione na mocy art. 7 ust. 1 lit. i) rozporządzenia nr 207/2009(1) może wprowadzić odbiorców w błąd co do istnienia związku między jego właścicielem lub użytkownikiem a organizacją, do której nawiązuje dane godło. Sąd wyjaśnił, że w trakcie takiego badania należy wziąć pod uwagę poszczególne elementy tworzące taki znak towarowy.

Ocena Sądu

Na początku Sąd zauważył, że zakaz przewidziany w art. 7 ust. 1 lit. i) rozporządzenia nr 207/2009 znajduje zastosowanie tylko w przypadku spełnienia trzech kumulatywnych przesłanek:

–      dana odznaka, dane godło lub dany herb są przedmiotem szczególnego interesu publicznego, przy czym istnienie związku z jednym z obszarów działalności Unii wystarczy do wykazania interesu publicznego w ich ochronie;

–      właściwy organ nie wydał zezwolenia na rejestrację;

–      znak towarowy zawierający daną odznakę, dane godło lub dany herb mogą wprowadzić odbiorców w błąd co do istnienia związku między ich właścicielem lub użytkownikiem a organizacją, do której nawiązują.

Co się tyczy tej trzeciej przesłanki, wynika ona z okoliczności, że zakres ochrony przyznany przez art. 7 ust. 1 lit. i) rozporządzenia nr 207/2009 nie może być szerszy niż zakres ochrony przyznanej godłom międzynarodowych organizacji rządowych prawidłowo przekazanym do wiadomości innym państwom‑stronom konwencji paryskiej(2). Tymczasem wspomniane godła są chronione tylko w przypadku, gdy znak towarowy zawierający takie godło, rozpatrywany jako całość, wywołuje w przekonaniu odbiorców wrażenie istnienia związku między jego właścicielem lub użytkownikiem a daną międzynarodową organizacją rządową(3).

W związku z tym art. 7 ust. 1 lit. i) rozporządzenia nr 207/2009 znajduje zastosowanie, jeżeli odbiorcy mogą uznać, że oznaczone tym znakiem towarowym towary lub usługi pochodzą od organizacji, do której nawiązuje użyte w znaku towarowym godło, lub cieszą się one aprobatą lub korzystają z gwarancji organizacji, do której nawiązuje to godło, albo że są one w jakikolwiek inny sposób powiązane z tą organizacją.

Dalej, Sąd stwierdził, że owa trzecia przesłanka nie została zbadana przez izbę odwoławczą, czym izba naruszyła prawo. Izba odwoławcza nie przeanalizowała bowiem sposobu, w jaki odbiorcy mogą postrzegać symbol ChOG jako element spornego znaku towarowego rozpatrywanego jako całość, ani kwestii, czy takie postrzeganie może wywołać u odbiorców przekonanie, że towary oznaczone takim znakiem towarowym są objęte gwarancją Unii.

Wreszcie, Sąd wyjaśnił, że EUIPO musi zbadać nie tylko, czy rozpatrywane godło zostało w całości lub w części odwzorowane w znaku towarowym, do którego je włączono. W trakcie takiego badania należy wziąć też pod uwagę inne elementy tworzące taki znak towarowy. Wspomnianego obowiązku przeprowadzenia konkretnej i całościowej analizy nie neguje okoliczność, że przyznanie ochrony symbolowi ChOG na podstawie prawa znaków towarowych mogłoby co do zasady naruszać unijny system ochrony oznaczeń pochodzenia geograficznego.


1      Artykuł 7 ust. 1 lit. i) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (Dz.U. 2009, L 78, s. 1) zakazuje rejestrowania znaków towarowych, które zawierają odznaki, godła lub herby inne niż określone w art. 7 ust. 1 lit. h) tego rozporządzenia, czyli inne niż odznaki, godła lub herby państwowe bądź odznaki, godła lub herby międzynarodowych organizacji rządowych prawidłowo przekazane do wiadomości innym państwom stronom Konwencji o ochronie własności przemysłowej, podpisanej w Paryżu w dniu 20 marca 1883 r., ostatnio zrewidowanej w Sztokholmie w dniu 14 lipca 1967 r. i zmienionej w dniu 28 września 1979 r. (Recueil des traités des Nations unies, vol. 828, nr 11851, s. 305, zwanej dalej „konwencją paryską), jeżeli są one przedmiotem szczególnego interesu publicznego, chyba że właściwy organ wydał zezwolenie na taką rejestrację.


2      Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. h) rozporządzenia nr 207/2009.


3      Wskazana przesłanka wynika z art. 6b ust. 1 lit. c) konwencji paryskiej.