Language of document : ECLI:EU:T:2016:173

Sprawa T‑561/14

Europejska inicjatywa obywatelska „One of Us” i in.

przeciwko

Komisji Europejskiej

Interwencja – Interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy – Stowarzyszenie przedstawicielskie, którego celem jest ochrona interesów jego członków – Publikacja w sieci internetowej wniosku o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta – Nadużycie proceduralne

Streszczenie – postanowienie prezesa pierwszej izby Sądu z dnia 16 marca 2016 r.

1.      Postępowanie sądowe – Interwencja – Przesłanki dopuszczalności – Interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy – Pojęcie – Wymóg bezpośredniego i aktualnego interesu

(statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 40 akapit drugi, art. 53 akapit pierwszy)

2.      Postępowanie sądowe – Interwencja – Osoby zainteresowane – Stowarzyszenie przedstawicielskie, którego celem jest ochrona jego członków – Dopuszczalność w sprawach, w których zostały podniesione kwestie o zasadniczym znaczeniu, mogące mieć wpływ na interesy tych członków – Przesłanki – Wykładnia rozszerzająca

(statut Trybunału Sprawiedliwości, art. 40 akapit drugi, art. 53 akapit pierwszy)

3.      Postępowanie sądowe – Postępowanie ze sprawami wniesionymi do Sądu – Ochrona przyznana stronom przed czynieniem niewłaściwego użytku z pism procesowych – Zakres – Publikacja w Internecie wniosku o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta – Nadużycie proceduralne – Uwzględnienie przy podziale kosztów

(regulamin postępowania przed Sądem, art. 135 § 2; instrukcje dla sekretarza Sądu, art. 5 ust. 8)

1.      Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 19, 45)

2.      Zobacz tekst orzeczenia.

(por. pkt 24, 25, 43)

3.      Zgodnie z zasadami postępowania ze sprawami wniesionymi do Sądu, między innymi art. 5 ust. 8 instrukcji dla sekretarza, stronom postępowania sądowego przysługuje ochrona przed czynieniem z pism procesowych niewłaściwego użytku. Ochrona ta odzwierciedla istotny aspekt ogólnej zasady prawidłowego administrowania wymiarem sprawiedliwości, zgodnie z którą strony mają prawo do obrony swoich interesów niezależnie od wszelkich wpływów zewnętrznych, w szczególności ze strony społeczeństwa.

Z powyższego wynika, że strona, której udzielono dostępu do akt postępowania innych stron, może wykorzystać to prawo tylko w celu obrony własnych interesów, z wyłączeniem każdego innego celu, takiego jak wywołanie publicznej krytyki dotyczącej argumentów podniesionych przez inne strony postępowania. Zakaz wykorzystywania przez stronę jej prawa dostępu do akt postępowania innych stron do celów innych niż związane z obroną własnych interesów ma bowiem na celu zapewnienie przestrzegania ogólnej zasady dobrego administrowania wymiarem sprawiedliwości, nie zaś ochronę rzekomo poufnej treści wspomnianych aktów.

Przyczynia się to do zapewnienia w czasie całego postępowania sądowego, aby dyskusje między stronami, jak również narady danego sądu dotyczące toczącej się sprawy odbywały się w niczym niezakłócony sposób, i do uniknięcia wywierania, choćby było to tylko tak postrzegane przez społeczeństwo, zewnętrznych nacisków na działalność orzeczniczą i naruszenia niezakłóconego przebiegu dyskusji.

Działanie sprzeczne z powyższym aspektem ogólnej zasady dobrego administrowania wymiarem sprawiedliwości stanowi nadużycie proceduralne, które może zostać uwzględnione przy podziale kosztów.

Ponadto ochrona przyznana stronom postępowania sądowego na mocy powyższego aspektu ogólnej zasady dobrego administrowania wymiarem sprawiedliwości powinna obejmować podmiot wnioskujący o dopuszczenie do sprawy przed Sądem w charakterze interwenienta. Ów podmiot wnioskujący o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta uczestniczy bowiem w działalności orzeczniczej i z tego tytułu powinien korzystać z takiego samego poziomu ochrony jak strony postępowania, jeżeli chodzi o obronę jego interesów niezależnie od wszelkich wpływów zewnętrznych, w szczególności ze strony społeczeństwa.

Publikacja w witrynie internetowej wniosku o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta przedstawiająca wnioskującego o dopuszczenie do sprawy w charakterze interwenienta w sposób niekorzystny, zmierzając w ten sposób do wytworzenia w społeczeństwie negatywnych uczuć w stosunku do niego, stanowi nadużycie proceduralne, które może zostać uwzględnione przy podziale kosztów zgodnie z art. 135 § 2 regulaminu postępowania.

(por. pkt 49–53, 60, 61)