Language of document : ECLI:EU:F:2013:111

POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ UNII EUROPEJSKIEJ (trzecia izba)

z dnia 2 lipca 2013 r.

Sprawa F‑64/12 DEP

Guillermo Martinez Erades

przeciwko

Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych (ESDZ)

Służba publiczna – Postępowanie – Ustalenie kosztów

Przedmiot:      Wniosek o ustalenie kosztów podlegających zwrotowi na podstawie art. 92 regulaminu postępowania, w którym G. Martinez Erades wniósł do Sądu o ustalenie kosztów na podstwie art. 92 § 1 regulaminu postępowania.

Orzeczenie:      Wysokość kosztów podlegających zwrotowi przez Europejską Służbę Działań Zewnętrznych na rzecz G. Martineza Eradesa w związku ze sprawą F‑64/12 wynosi 5700 EUR, powiększoną o podatek VAT należny ewentualnie od tej kwoty. Każda ze stron pokrywa własne koszty poniesione w związku z niniejszym postępowaniem w sprawie ustalenia kosztów.

Streszczenie

1.      Postępowanie sądowe – Koszty – Ustalenie – Koszty podlegające zwrotowi – Pojęcie – Niezbędne wydatki poczynione przez strony – Przedstawienie dokumentów poświadczających, mogących wykazać rzeczywisty charakter poniesionych kosztów

[regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 91 lit. b)]

2.      Postępowanie sądowe – Koszty – Ustalenie – Koszty podlegające zwrotowi – Pojęcie – Podatek od wartości dodanej – Włączenie w przypadku podmiotu niepodlegającego temu podatkowi

[regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 91 lit. b)]

3.      Postępowanie sądowe – Koszty – Koszty podlegające zwrotowi – Koszty poniesione w związku z postępowaniem w sprawie ustalenia kosztów – Umorzenie postępowania

(regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 86, 92)

1.      Zgodnie z art. 91 lit. b) regulaminu postępowania przed Sądem koszty podlegające zwrotowi są ograniczone, po pierwsze, do tych poniesionych w związku z postępowaniem przed Sądem, a po drugie, do kosztów, które były w tym celu niezbędne.

Jakkolwiek do skarżącego należy przedstawienie dokumentów poświadczających, mogących wykazać rzeczywisty charakter kosztów, których zwrotu się on domaga, to z faktu, że to adwokat wniósł skargę, a następnie wycofał pozew w następstwie zawarcia między stronami ugody, można jednak wywieść, że adwokat ten prawidłowo dokonywał czynności i świadczył usługi niezbędne do celów prowadzenia postępowania przed Sądem. W tych okolicznościach Sąd może określić kwotę, do jakiej koszty związane z zapłatą wynagrodzenia adwokatowi mają zostać pokryte przez stronę obciążoną kosztami postępowania.

(zob. pkt 16, 20, 21)

Odesłanie:

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑14/08 DEP X przeciwko Parlamentowi, 10 listopada 2009 r., pkt 21; sprawa F‑92/09 DEP U przeciwko Parlamentowi, 8 listopada 2011 r., pkt 37 i przytoczone tam orzecznictwo; sprawa F‑5/08 DEP Brune przeciwko Komisji, 22 marca 2012 r., pkt 19

2.      Skarżący, który nie podlega podatkowi od wartości dodanej, nie ma możliwości odzyskania tego podatku zapłaconego z tytułu usług świadczonych przez swojego adwokata. A zatem podatek od wartości dodanej zapłacony ewentualnie od kwoty wynagrodzenia uznanego za niezbędne koszty stanowi dla niego wydatek poniesiony w związku z postępowaniem w rozumieniu art. 91 lit. b) regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej.

(zob. pkt 28)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawy połączone T‑7/98 DEP, T‑208/98 DEP i T‑109/99 DEP De Nicola przeciwko EBI, 8 lipca 2004 r., pkt 37

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑50/09 DEP Missir Mamachi di Lusignano przeciwko Komisji, 25 października 2012 r., pkt 31

3.      Artykuł 92 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej dotyczący postępowania w przedmiocie sporu co do kosztów nie przewiduje, w odróżnieniu od art. 86 tego regulaminu, rozstrzygnięcia o kosztach w wyroku lub postanowieniu kończącym postępowanie. Gdyby bowiem na podstawie art. 92 regulaminu postępowania Sąd orzekał w przedmiocie sporu co do kosztów postępowania głównego, a oddzielnie – w przedmiocie nowych kosztów poniesionych w ramach tego ostatniego sporu, mógłby przed nim zawisnąć potem w danym razie nowy spór dotyczący tych nowych kosztów.

Nie ma więc potrzeby odrębnego orzekania w przedmiocie kosztów poniesionych w związku z postępowaniem w sprawie ustalenia kosztów przed Sądem. Niemniej w sytuacji, gdy sąd Unii ustala koszty podlegające zwrotowi, jego zadaniem jest uwzględnienie wszelkich okoliczności sprawy według stanu na chwilę ogłoszenia postanowienia w sprawie ustalenia kosztów.

(zob. pkt 33–35)

Odesłanie:

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑12/10 DEP Kerstens przeciwko Komisji, 12 grudnia 2012 r., pkt 49; ww. sprawa U przeciwko Parlamentowi, pkt 65