Language of document : ECLI:EU:F:2013:81

POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ
UNII EUROPEJSKIEJ
(w składzie jednego sędziego)

z dnia 18 czerwca 2013 r.

Sprawa F‑143/11

Luigi Marcuccio

przeciwko

Komisji Europejskiej

Służba publiczna – Oddalenie przez organ powołujący wniosku o zwrot kosztów poniesionych na cele postępowania – Skarga o stwierdzenie nieważności mająca ten sam przedmiot co wniosek o ustalenie kosztów – Oczywista niedopuszczalność

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 270 TFUE, znajdującego zastosowanie do traktatu EWEA na mocy jego art. 106a, w której L. Marcuccio żąda w szczególności stwierdzenia nieważności decyzji odmownej Komisji Europejskiej z dnia 16 sierpnia 2011 r. w sprawie jego wniosku, a także wypłaty kwoty 3316,31 EUR, powiększonej o odsetki za zwłokę i kary, z tytułu części kosztów poniesionych na cele postępowania zakończonego wyrokiem Sądu z dnia 15 lutego 2011 r. w sprawie F‑81/09 Marcuccio przeciwko Komisji (zwanego dalej „wyrokiem z dnia 15 lutego 2011 r.”, odwołanie w toku przed Sądem Unii Europejskiej, sprawa T‑238/11 P).

Orzeczenie:      Skarga zostaje odrzucona jako oczywiście niedopuszczalna. Luigi Marcuccio pokrywa własne koszty oraz zostaje obciążony kosztami poniesionymi przez Komisję Europejską.

Streszczenie

1.      Postępowanie sądowe – Orzeczenie w drodze postanowienia z uzasadnieniem – Przesłanki – Skarga oczywiście niedopuszczalna lub oczywiście pozbawiona podstawy prawnej – Zakres

(regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 76)

2.      Postępowanie sądowe – Koszty – Ustalenie – Wniesienie skargi mającej ten sam przedmiot co wniosek o ustalenie kosztów – Niedopuszczalność

(art. 270 TFUE; regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 92 § 1; regulamin pracowniczy, art. 91)

1.      Zgodnie z art. 76 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej jeżeli skarga jest, w całości lub w części, oczywiście niedopuszczalna, Sąd może, bez dalszych czynności procesowych, orzec postanowieniem z uzasadnieniem.

W tym względzie w sytuacji gdy skład orzekający po zapoznaniu się z aktami i stwierdzeniu, że na podstawie akt ma wystarczającą wiedzę o sprawie, jest całkowicie przekonany o oczywistej niedopuszczalności skargi, a ponadto uważa, że przeprowadzenie rozprawy nie wniosłoby nic nowego w tym zakresie, odrzucenie skargi w drodze postanowienia z uzasadnieniem, na podstawie art. 76 regulaminu postępowania, przyczynia się nie tylko do ekonomii procesowej, ale również oszczędza stronom kosztów, jakie wiązałyby się z przeprowadzeniem rozprawy.

(zob. pkt 16, 17)

Odesłanie:

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑108/11 Oprea przeciwko Komisji, 25 kwietnia 2012 r., pkt 12 i przytoczone tam orzecznictwo

2.      Prawo służby publicznej Unii Europejskiej przewiduje procedurę szczególną w przedmiocie ustalenia kosztów, w sytuacji gdy strony spierają się co do wysokości i charakteru kosztów podlegających zwrotowi w następstwie orzeczenia, którym Sąd do spraw Służby Publicznej zakończył postępowanie i rozstrzygnął o podziale kosztów. Tym samym zgodnie z art. 92 § 1 regulaminu postępowania, w razie sporu dotyczącego wysokości i charakteru kosztów podlegających zwrotowi, Sąd, na wniosek zainteresowanej strony i po wysłuchaniu uwag strony przeciwnej, wydaje postanowienie z uzasadnieniem.

Ponadto procedura szczególna przewidziana w art. 92 § 1 regulaminu postępowania, mająca na celu ustalenie kosztów, wyklucza roszczenie zwrotu tych samych sum lub sum poniesionych w tych samych celach w ramach skargi wniesionej zgodnie z art. 90 i 91 regulaminu pracowniczego. Tym samym wniesienie przez skarżącego, na podstawie art. 270 TFUE i art. 91 regulaminu pracowniczego, skargi o stwierdzenie nieważności mającej w rzeczywistości ten sam przedmiot co wniosek o ustalenie kosztów jest niedopuszczalne. Jest tak w wypadku skargi o stwierdzenie nieważności odmownej decyzji organu powołującego w sprawie wniosku skarżącego o zwrot danej kwoty z tytułu kosztów poniesionych do celów postępowania.

(zob. pkt 19, 20, 22)

Odesłanie:

Trybunał, sprawa C‑440/07 P Komisja przeciwko Schneider Electric, 16 lipca 2009 r.

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑351/03 Schneider Electric przeciwko Komisji, 11 lipca 2007 r., pkt 297

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑70/07 Marcuccio przeciwko Komisji, 10 listopada 2009 r., pkt 17; sprawa F‑67/10 Marcuccio przeciwko Komisji, 20 czerwca 2011 r., pkt 21, odwołanie w toku przed Sądem Unii Europejskiej, sprawa T‑475/11 P