Language of document : ECLI:EU:F:2013:39

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

(πρώτο τμήμα)

της 19ης Μαρτίου 2013

Υπόθεση F‑13/12

BR

κατά

Ευρωπαϊκής Επιτροπής

«Υπαλληλική υπόθεση – Έκτακτος υπάλληλος – Μη ανανέωση συμβάσεως»

Αντικείμενο:      Προσφυγή-αγωγή ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, το οποίο έχει εφαρμογή στη Συνθήκη ΕΚΑΕ βάσει του άρθρου 106α της Συνθήκης αυτής, με την οποία η BR ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περί μη ανανεώσεως της συμβάσεως εκτάκτου υπαλλήλου της προσφεύγουσας-ενάγουσας και την αποκατάσταση της ζημίας που αυτή υπέστη.

Απόφαση: Η προσφυγή απορρίπτεται. Η BR φέρει τα δικαστικά έξοδά της καθώς και τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή.

Περίληψη

Υπάλληλοι – Έκτακτοι υπάλληλοι – Διάρκεια της απασχολήσεως – Εξουσία εκτιμήσεως του θεσμικού οργάνου – Περιορισμός μέσω εσωτερικής αποφάσεως γενικής εφαρμογής – Επιτρέπεται – Όρια

(Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρθρο 41· Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού, άρθρα 2, στοιχεία β΄ και δ΄, και 8, εδ. 1 και 2)

Το άρθρο 8, δεύτερο εδάφιο, του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού δεν γεννά δικαίωμα μέλους του λοιπού προσωπικού να προσληφθεί για το μέγιστο χρονικό διάστημα των έξι ετών, λαμβανομένης υπόψη της εξουσίας του θεσμικού οργάνου να συνάπτει ή να ανανεώνει τέτοιου είδους συμβάσεις για διάρκεια μικρότερη από τη μέγιστη επιτρεπόμενη, δυνάμει της ευρείας εξουσίας εκτιμήσεως που διαθέτει το όργανο κατά την οργάνωση των υπηρεσιών του με γνώμονα την αποστολή που του έχει ανατεθεί και στο πλαίσιο της τοποθετήσεως, προς εκπλήρωση της αποστολής αυτής, του προσωπικού που έχει στη διάθεσή του, υπό τον όρο πάντως ότι η τοποθέτηση αυτή γίνεται προς το συμφέρον της υπηρεσίας.

Εξάλλου, το θεσμικό όργανο καταρχήν διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως όχι μόνο σε εξατομικευμένες περιπτώσεις, αλλά και στο πλαίσιο μιας γενικής πολιτικής ασκούμενη, εφόσον παραστεί ανάγκη, μέσω εσωτερικής αποφάσεως γενικής εφαρμογής όπως είναι οι γενικές εκτελεστικές διατάξεις, με την οποία το οικείο όργανο οριοθετεί την άσκηση εκ μέρους του της εξουσίας εκτιμήσεως. Παρά ταύτα, τέτοιου είδους εσωτερική απόφαση δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα, αφενός, να παραιτηθεί εξ ολοκλήρου το όργανο από την εξουσία που του παρέχει το άρθρο 8, πρώτο εδάφιο, του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού να συνάπτει ή να ανανεώνει, αναλόγως των συγκεκριμένων περιστάσεων, τη σύμβαση εκτάκτου υπαλλήλου κατά την έννοια του άρθρου 2, στοιχείο β΄ ή δ΄, του προαναφερθέντος Καθεστώτος έως το μέγιστο διάστημα των έξι ετών. Εξάλλου, το θεσμικό όργανο οφείλει πάντοτε να τηρεί τις γενικές αρχές του δικαίου, μεταξύ των οποίων καταλέγονται οι αρχές της ίσης μεταχειρίσεως και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

Λαμβανομένων υπόψη των γενικών αρχών του δικαίου, η αρμόδια για τη σύναψη συμβάσεων αρχή δεν μπορεί να παραιτηθεί εξ ολοκλήρου από την εξουσία εκτιμήσεως που της παρέχει το άρθρο 8, δεύτερο εδάφιο, του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού, εφαρμόζοντας μηχανικά τον κανόνα των έξι ετών –ήτοι χωρίς να εξετάσει τον φάκελο υποψηφιότητας του μέλους του λοιπού προσωπικού και του συμφέροντος που έχει η υπηρεσία να τον προσλάβει– για να δικαιολογήσει τον περιορισμό της προσλήψεώς του για διάστημα μικρότερο από το επιτρεπόμενο από το άρθρο 8, δεύτερο εδάφιο, του Καθεστώτος που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού. Συγκεκριμένα, σε περίπτωση παραιτήσεως, κατά τον τρόπο αυτό, από την εξουσία εκτιμήσεως, η αρμόδια για τη σύναψη συμβάσεων αρχή θα ενεργούσε κατά παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, την οποία κατοχυρώνει το άρθρο 41 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία επιτάσσει να εξετάζει το θεσμικό όργανο, επιμελώς, πλήρως και αμερόληπτα, κάθε φάκελο υποψηφιότητας όσον αφορά τα προσόντα και τις ικανότητες του οικείου υποψηφίου και τις ειδικές απαιτήσεις της προς πλήρωση θέσεως. Τέτοιου είδους παραίτηση θα συνεπαγόταν επίσης παράβαση του καθήκοντος μέριμνας και παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως.

(βλ. σκέψεις 33 έως 35)

Παραπομπή:

ΠΕΚ: 8 Σεπτεμβρίου 2009, T‑404/06 P, ETF κατά Landgren, σκέψη 215

ΓΔΕΕ: 16 Δεκεμβρίου 2010, T‑143/09 P, Επιτροπή κατά Petrilli, σκέψεις 34 και 35