Language of document : ECLI:EU:F:2011:173

WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ
(druga izba)

z dnia 29 września 2011 r.


Sprawa F‑114/10


Carlos Bowles, Emmanuel Larue
i
Sarah Whitehead

przeciwko

Europejskiemu Bankowi Centralnemu (EBC)

Służba publiczna – Personel EBC – Ogólna waloryzacja wynagrodzeń – Metoda obliczania – Wstępne dane – Kryzys gospodarczy i finansowy – Szczególne okoliczności – Akt niekorzystny – Rozliczenie wynagrodzenia – Akt tymczasowy

Przedmiot:      Skarga wniesiona na podstawie art. 36.2 Protokołu w sprawie statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, stanowiącego załącznik do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w której C. Bowles, E. Larue i S. Whitehead żądają stwierdzenia nieważności swoich rozliczeń wynagrodzenia ze stycznia 2010 r. i z następnych miesięcy w zakresie, w jakim wykazują one ogólną waloryzację wynagrodzeń za 2010 r. wynoszącą 2%, a także zasądzenia na ich rzecz od EBC odszkodowania odpowiadającego podwyżce o 0,1% ich wynagrodzenia i wszystkich innych zależnych od niego uprawnień finansowych od stycznia 2010 r., wraz z odsetkami za zwłokę, szkodzie polegającej na utracie mocy nabywczej, ustalonej ex æquo et bono tymczasowo na kwotę 5000 EUR dla każdego z nich, oraz krzywdzie szacowanej ex æquo et bono na kwotę 5000 EUR dla każdego z nich.

Orzeczenie:      Stwierdza się nieważność decyzji EBC w sprawie podwyżki wynagrodzenia skarżących o 2% od dnia 1 stycznia 2010 r., wykazanych na ich rozliczeniach wynagrodzenia ze stycznia 2010 r. i z następnych miesięcy. W pozostałym zakresie skarga zostaje oddalona. EBC pokrywa całość kosztów postępowania.

Streszczenie

1.      Urzędnicy – Pracownicy Europejskiego Banku Centralnego – Skarga – Akt niekorzystny – Pojęcie

(Protokół w sprawie statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, art. 36; warunki zatrudnienia pracowników Europejskiego Banku Centralnego, art. 13)

2.      Urzędnicy – Pracownicy Europejskiego Banku Centralnego – Wynagrodzenie – Metoda obliczania ogólnej waloryzacji wynagrodzeń – Uznanie administracyjne – Granice

3.      Urzędnicy – Skarga – Skarga o odszkodowanie – Uchylenie niezgodnego z prawem zaskarżonego aktu – Stosowne zadośćuczynienie za krzywdę

1.      Chociaż same rozliczenia wynagrodzenia nie posiadają cech aktu niekorzystnego, to jednak stanowią wyrażenie w ujęciu finansowym skutków indywidualnych decyzji prawnych wydanych przez administrację w celu wykonania aktów o charakterze ogólnym dotyczących kwestii wynagrodzenia.

Akt tymczasowy dotyczący kwestii wynagrodzenia przyjęty przez Radę Prezesów Europejskiego Banku Centralnego może wywierać niekorzystne skutki, jeżeli jego przyjęcie ma na celu wywołanie skutków prawnych mogących wpływać na interesy zainteresowanych, zmieniając w istotny sposób ich sytuację prawną w okresie, gdy ma on zastosowanie.

(zob. pkt 42, 50)


Odesłanie:

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑116/05 Cerafogli i Poloni przeciwko EBC, 24 czerwca 2008 r., pkt 51; sprawa F‑96/08 Cerafogli przeciwko EBC, 28 października 2010 r., pkt 33, 34 i przytoczone tam orzecznictwo

2.      Notatka z dnia 11 czerwca 2008 r., zatytułowana „Metodologia stosowana przez Europejski Bank Centralny do ogólnej waloryzacji wynagrodzeń za okres od stycznia 2009 r. do grudnia 2011 r.”, nie przewiduje możliwości, by Europejski Bank Centralny, z wyjątkiem przypadków, w których ostateczny wynik zastosowania opisanej w niej metody nie byłby zgodny z wstrzemięźliwą polityką płacową banku, nie uwzględnił wstępnych danych, takich jak te dostarczone przez Eurostat i udostępnione przez Komisję na dzień 31 października 2009 r. w zakresie zmian w wynagrodzeniach w grupie referencyjnej „instytucje i organy Unii Europejskiej”. Przeciwnie, jeden z przepisów zawartych w notatce z dnia 11 czerwca 2008 r. stanowi, że, ponieważ dane dotyczące instytucji Unii Europejskiej zatwierdzane są przez Radę pod koniec grudnia każdego roku, dopuszcza się takie wstępne dane. Zatem Europejski Bank Centralny powinien uwzględnić stopę 3,6%, która była udostępniona przez Komisję jako ostatnia na dzień 31 października 2009 r., nawet jeśli stopa waloryzacji wynagrodzeń urzędników i innych pracowników Unii przyjęta ostatecznie przez Radę była inna.

Aby nie pozbawiać wszelkiej skuteczności szczególnej procedury pozwalającej Radzie Prezesów na odstępstwo od wyników metody obliczania ogólnej waloryzacji wynagrodzeń, gdy stoi ona w sprzeczności z wytycznymi politycznymi Europejskiego Banku Centralnego dotyczącymi wstrzemięźliwej polityki płacowej, oraz w braku jakichkolwiek innych przepisów szczególnych lub dopuszczających wyjątki, z notatki z dnia 11 czerwca 2008 r. nie można wnioskować, że jej cel i sens zezwalały na to, by Europejski Bank Centralny odstąpił w razie poważnego kryzysu gospodarczego od jasnej i jednoznacznej treści przypisu.

(zob. pkt 67, 70)


3.      Stwierdzenie nieważności aktu obciążonego wadą niezgodności z prawem może samo w sobie stanowić stosowne i co do zasady wystarczające naprawienie każdej krzywdy, jaką taki akt mógł spowodować, chyba że strona skarżąca wykaże, iż doznała krzywdy dającej się oddzielić od niezgodności z prawem stanowiącej podstawę stwierdzenia nieważności i niemożliwej do naprawienia w pełni przez stwierdzenie nieważności aktu.

(zob. pkt 81)


Odesłanie:

Trybunał: sprawa C‑343/87 Culin przeciwko Komisji, 7 lutego 1990 r., pkt 27–29

Sąd Unii Europejskiej: sprawa T‑526/08 P Komisja przeciwko Strack, 9 grudnia 2010 r., pkt 58