Language of document :

Skarga wniesiona w dniu 23 października 2020 r. – Republika Cypryjska/Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej

(Sprawa C-550/20)

Język postępowania: grecki

Strony

Strona skarżąca: Republika Cypryjska (przedstawiciel: Eirini Neofytou)

Strona pozwana: Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej

Żądania strony skarżącej

Stwierdzenie nieważności dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/10571 z dnia 15 lipca 2020 r. ustanawiającej przepisy szczegółowe w odniesieniu do dyrektywy 96/71/WE i dyrektywy 2014/67/UE dotyczące delegowania kierowców w sektorze transportu drogowego oraz zmieniającej dyrektywę 2006/22/WE w odniesieniu do wymogów w zakresie egzekwowania przepisów oraz rozporządzenie (UE) nr 1024/2012 oraz

obciążenie Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżąca podnosi pięć zarzutów:

Pierwszy zarzut skargi: skarżąca utrzymuje, że pozwani naruszyli zasadę proporcjonalności ustanowioną w art. 5 ust. 4 TUE i w art. 1 Protokołu (nr 2) w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności załączonego do traktatu UE i traktatu FUE.

Drugi zarzut skargi: skarżąca utrzymuje, że pozwani naruszyli zasadę równości traktowania i zakaz dyskryminacji określone w art. 18 TFUE i w art. 20 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, zasadę równości państw członkowskich wobec traktatów wynikającą z art. 4 ust. 2 TFUE oraz – w zakresie, w jakim Trybunał uzna to za konieczne – art. 95 ust. 1 TFUE.

Trzeci zarzut skargi: skarżąca utrzymuje, że pozwani naruszyli art. 91 ust. 1 TFUE.

Czwarty zarzut skargi: skarżąca utrzymuje, że pozwani naruszyli art. 91 ust. 2 i art. 90 TFUE w związku z art. 3 ust. 3 TUE oraz art. 94 TFUE.

Piąty zarzut skargi: skarżąca utrzymuje, że pozwani naruszyli art. 34 i 35 TFUE – które to naruszenie nie jest uzasadnione na podstawie art. 36 TFUE – i art. 58 ust. 1 w związku z art. 91 TFUE lub ewentualnie art. 56 TFUE.

____________

1 Dz.U. 2020, L 249, s. 49.