Προσφυγή της 23ης Μαΐου 2012 - Accorinti κ.λπ. κατά ΕΚΤ
(Υπόθεση T-224/12)
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Διάδικοι
Προσφεύγοντες: Alessandro Accorinti (Nichelino, Ιταλία), Michael Acherer (Bressanone, Ιταλία), Giuliano Agostinetti (Mestre, Ιταλία), Marco Alagna (Μιλάνο, Ιταλία), Riccardo Alagna (Μιλάνο, Ιταλία), Agostino Amalfitano (Forio, Ιταλία), Emanuela Amsler (Τορίνο, Ιταλία), Francine Amsler (Τορίνο, Ιταλία), Alessandro Anelli (Bellinzago Novarese, Ιταλία), Angelo Giovanni Angione (Potenza, Ιταλία), Giancarlo Antonelli (Βερόνα, Ιταλία), Giuseppe Aronica (Licata, Ιταλία), Elisa Arsenio (Sesto San Giovanni, Ιταλία), Pasquale Arsenio (Sesto San Giovanni, Ιταλία), Luigi Azzano (Concordia Sagittaria, Ιταλία), Giovanni Baglivo (Lecce, Ιταλία), Stefano Baldoni (Matera, Ιταλία), Giulio Ballini (Lonato, Ιταλία), Antonino Barbara (Νάπολη, Ιταλία), Armida Baron (Cassola, Ιταλία), Paolo Baroni (Ρώμη, Ιταλία), Lucia Benassi (Scandiano, Ιταλία), Michele Benelli (Madignano, Ιταλία), Erich Bernard (Lana, Ιταλία), Flaminia Berni (Ρώμη, Ιταλία), Adriano Bianchi (Omegna, Ιταλία), Massimiliano Bigi (Montecchio Emilia, Ιταλία), Daniele Fabrizio Bignami (Μιλάνο, Ιταλία), Sergio Borghesi (Coredo, Ιταλία), Borghesi Srl (Cles, Ιταλία), Sergio Bovini (Cogoleto, Ιταλία), Savino Brizzi (Τορίνο, Ιταλία), Annunziata Brum (Badiola, Ιταλία), Christina Brunner (Laives, Ιταλία), Giovanni Busso (Caselette, Ιταλία), Fabio Edoardo Cacciuttolo (Μιλάνο, Ιταλία), Vincenzo Calabrò (Ρώμη, Ιταλία), Carlo Cameranesi (Ανκόνα, Ιταλία), Giuseppe Campisciano (Besana in Brianza, Ιταλία), Allegra Canepa (Πίζα, Ιταλία), Luca Canonaco (Κόμο, Ιταλία), Piero Cantù (Vimercate, Ιταλία), Fabio Capelli (Tortona, Ιταλία), Gianluca Capello (Σαν Ρέμο, Ιταλία), Sergio Capello (Σαν Ρέμο, Ιταλία), Mario Carchini (Carrara, Ιταλία), Filippo Carosi (Ρώμη, Ιταλία), Elena Carra (Ρώμη, Ιταλία), Claudio Carrara (Nembro, Ιταλία), Ivan Michele Casarotto (Βερόνα, Ιταλία), Anna Maria Cavagnetto (Τορίνο, Ιταλία), Gabriele Lucio Cazzulani (Segrate, Ιταλία), Davide Celli (Ρίμινι, Ιταλία), Antonio Cerigato (Ferrara, Ιταλία), Paolo Enrico Chirichilli (Ρώμη, Ιταλία), Celestino Ciocca (Ρώμη, Ιταλία), Mariagiuseppa Civale (Μιλάνο, Ιταλία), Roberto Colicchio (Μιλάνο, Ιταλία), Edoardo Colli (Τριέστε, Ιταλία), Nello Paolo Colombo (Casatenovo, Ιταλία), Mario Concini (Tuenno, Ιταλία), Marika Congestrì (S. Onofrio, Ιταλία), Luigi Corsini (Pistoia, Ιταλία), Maria Chiara Corsini (Γένοβα, Ιταλία), Aniello Cucurullo (Civitavecchia, Ιταλία), Roberto Cugola (Melara, Ιταλία), Roberto Cupioli (Ρίμινι, Ιταλία), Giuseppe D'Acunto (Lucca - S. Anna, Ιταλία), Stefano D'Andrea (Ανκόνα, Ιταλία), Nazzareno D'Amici (Ρώμη, Ιταλία), Michele Damelon (Gruaro, Ιταλία), Piermaria Carlo Davoli (Μιλάνο, Ιταλία), Iole De Angelis (Ρώμη, Ιταλία), Roberto De Pieri (Treviso, Ιταλία), Stefano De Pieri (Martellago, Ιταλία), Ario Deasti (Σαν Ρέμο, Ιταλία), Stefano Marco Debernardi (Aosta, Ιταλία), Gianfranco Del Mondo (Casoria, Ιταλία), Salvatore Del Mondo (Gaeta, Ιταλία), Gianmaria Dellea (Castelveccana, Ιταλία), Gianmarco Di Luigi (Sant'Antimo, Ιταλία), Alessandro Di Tomizio (Reggello, Ιταλία), Donata Dibenedetto (Altamura, Ιταλία), Angela Dolcini (Pavia, Ιταλία), Denis Dotti (Μιλάνο, Ιταλία), Raffaele Duino (San Martino Buon Albergo, Ιταλία), Simona Elefanti (Montecchio Emilia, Ιταλία), Maurizio Elia (Ρώμη, Ιταλία), Claudio Falzoni (Besnate, Ιταλία), Enrico Maria Ferrari (Ρώμη, Ιταλία), Giuseppe Ferraro (Pago Vallo Lauro, Ιταλία), Fiduciaria Cavour Srl (Ρώμη, Ιταλία), Giorgio Filipello (Caccamo, Ιταλία), Giovanni Filipello (Caccamo, Ιταλία), Dario Fiorin (Βενετία, Ιταλία), Guido Fortunati (Βερόνα, Ιταλία), Achille Furioso (Agrigento, Ιταλία), Monica Furlanis (Concordia Sagittaria, Ιταλία), Vitaliano Gaglianese (San Giuliano Terme, Ιταλία), Antonio Galbo (Παλέρμο, Ιταλία), Gianluca Gallino (Μιλάνο, Ιταλία), Giandomenico Gambacorta (Ρώμη, Ιταλία), Federico Gatti (Besana in Brianza, Ιταλία), Raffaella Maria Fatima Gerardi (Lavello, Ιταλία), Mauro Gini (Bressanone, Ιταλία), Barbara Giudiceandrea (Ρώμη, Ιταλία), Riccardo Grillini (Lugo, Ιταλία), Luciano Iaccarino (Βερόνα, Ιταλία), Vittorio Iannetti (Carrara, Ιταλία), Franz Anton Inderst (Marlengo, Ιταλία), Hermann Kofler (Merano, Ιταλία), Alessandro Lepore (Giovinazzo, Ιταλία), Fabio Lo Presti (Ponte S. Pietro, Ιταλία), Silvia Locatelli (Brembate, Ιταλία), Nicola Lozito (Grumo Appula, Ιταλία), Rocco Lozito (Grumo Appula, Ιταλία), Fabio Maffoni (Soncino, Ιταλία), Silvano Maffoni (Orzinuovi, Ιταλία), Bruno Maironi Da Ponte (Μπέργκαμο, Ιταλία), Franco Maironi Da Ponte (Μπέργκαμο, Ιταλία), Michele Maironi Da Ponte (Μπέργκαμο, Ιταλία), Francesco Makovec (Lesmo, Ιταλία), Concetta Mansi (Matera, Ιταλία), Angela Marano (Melito di Νάπολη, Ιταλία), Bruno Marchetto (Μιλάνο, Ιταλία), Fabio Marchetto (Μιλάνο, Ιταλία), Sergio Mariani (Μιλάνο, Ιταλία), Lucia Martini (Scandicci, Ιταλία), Alessandro Mattei (Treviso, Ιταλία), Giorgio Matterazzo (Seregno, Ιταλία), Mauro Mazzone (Βερόνα, Ιταλία), Ugo Mereghetti (Brescia, Ιταλία) e quale procuratore di Fulvia Mereghetti (Casamassima, Ιταλία), Vitale Micheletti (Brescia, Ιταλία), Giuseppe Mignano (Γένοβα, Ιταλία), Fabio Mingo (Ladispoli, Ιταλία), Giovanni Minorenti (Guidonia Montecelio, Ιταλία), Filippo Miuccio (Ρώμη, Ιταλία), Fulvio Moneta Caglio de Suvich (Μιλάνο, Ιταλία), Giancarlo Monti (Μιλάνο, Ιταλία), Angelo Giuseppe Morellini (Besana in Brianza, Ιταλία), Barbara Mozzambani (San Martino Buon Albergo, Ιταλία), Mario Nardelli (Gubbio, Ιταλία), Eugenio Novajra (Udine, Ιταλία), Giorgio Omizzolo (Baone, Ιταλία), Patrizia Paesani (Ρώμη, Ιταλία), Luigi Paparo (Volla, Ιταλία), Davide Pascale (Μιλάνο, Ιταλία), Salvatore Pasciuto (Gaeta, Ιταλία), Sergio Pederzani (Ossuccio, Ιταλία), Aldo Perna (Νάπολη, Ιταλία), Marco Piccinini (San Mauro Torinese, Ιταλία), Nicola Piccioni (Soncino, Ιταλία), Mauro Piliego (Bolzano, Ιταλία), Vincenzo Pipolo (Ρώμη, Ιταλία), Johann Poder (Silandro, Ιταλία), Giovanni Polazzi (Μιλάνο, Ιταλία), Santo Pullarà (Ρίμινι, Ιταλία), Patrizio Ragusa (Ρώμη, Ιταλία), Rosangela Raimondi (Arluno, Ιταλία), Massimo Ratti (Μιλάνο, Ιταλία), Gianni Resta (Imola, Ιταλία), Giuseppe Ricciarelli (San Giustino, Ιταλία), Enrica Rivi (Scandiano, Ιταλία), Maria Rizescu (Pesaro, Ιταλία), Alessandro Roca (Τορίνο, Ιταλία), Mario Ρώμηni (Μιλάνο, Ιταλία), Claudio Ρώμηno (Νάπολη, Ιταλία), Gianfranco Ρώμηno (Pisticci, Ιταλία), Ivo Rossi (Nettuno, Ιταλία), Alfonso Russo (Scandiano, Ιταλία), Iginio Russolo (San Quirinino, Ιταλία), Francesco Sabato (Βαρκελώνη, Ισπανία), Giuseppe Salvatore (Silvi, Ιταλία), Luca Eudilio Sarzi Amadé, (Μιλάνο, Ιταλία), Tiziano Scagliola (Terlizzi, Ιταλία), Antonio Scalzullo (Avellino, Ιταλία), Liviano Semeraro (Gavirate, Ιταλία), Laura Liliana Serpente (Ανκόνα, Ιταλία), Maria Grazia Serpente (Ανκόνα, Ιταλία), Luciana Serra (Μιλάνο, Ιταλία), Giuseppe Silecchia (Altamura, Ιταλία), Paolo Sillani (Μπέργκαμο, Ιταλία), Vincenzo Solombrino (Νάπολη, Ιταλία), Patrizia Spiezia (Casoria, Ιταλία), Alberto Tarantini (Ρώμη, Ιταλία), Halyna Terentyeva (Concordia Sagittaria, Ιταλία), Vincenzo Tescione (Caserta, Ιταλία), Riccardo Testa (Cecina, Ιταλία), Salvatore Testa (Pontinia, Ιταλία), Nadia Toneatti (Τριέστε, Ιταλία), Giuseppe Ucci (Κόμο, Ιταλία), Giovanni Urbanelli (Πεσκάρα, Ιταλία), Giuseppina Urciuoli (Avellino, Ιταλία), Amelia Vaccaro (Chiavari, Ιταλία), Maria Grazia Valentini (Tuenno, Ιταλία), Giancarlo Vargiu (Μπολώνια, Ιταλία), Salvatore Veltri Barraco Alestra (Marsala, Ιταλία), Roberto Vernero (Μιλάνο, Ιταλία), Vincenza Vigilia (Castello d'Agogna, Ιταλία), Celso Giuliano Vigna (Castel San Pietro Terme, Ιταλία), Roberto Vignoli (Santa Marinella, Ιταλία), Georg Weger (Merano, Ιταλία), Albino Zanichelli (Busana, Ιταλία), Andrea Zecca (Ρώμη, Ιταλία) e Maurizio Zorzi (Ora, Ιταλία) (rappresentanti: S. Sutti e R. Spelta, avvocati)
Καθής: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
Αιτήματα των προσφευγόντων
Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Γενικό Δικαστήριο:
να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή·
να ακυρώσει την απόφαση 2012/153/ΕΕ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 5ης Μαρτίου 2012, "σχετικά με την καταλληλότητα εμπορεύσιμων χρεογράφων εκδόσεως ή πλήρους εγγυήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας στο πλαίσιο της προσφοράς αυτής για την ανταλλαγή χρέους"·
κατά συνέπεια, να καταδικάσει την ΕΚΤ στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Η προσβαλλόμενη απόφαση στην παρούσα υπόθεση παρέχει στις εθνικές κεντρικές τράπεζες πιστωτική αναβάθμιση από την Ελληνική Δημοκρατία στο πλαίσιο συμφωνίας επαναγοράς. Τούτο αποτελεί πρόσθετο όρο ("quid pluris") και αναγκαία προϋπόθεση ώστε τα εμπορεύσιμα χρεόγραφα εκδόσεως ή πλήρους εγγυήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας να θεωρηθούν αποδεκτά στο πλαίσιο της προσφοράς αυτής για την ανταλλαγή χρέους, τουλάχιστον για το διάστημα κατά το οποίο διατηρείται αυτή η πρόσθετη πιστωτική αναβάθμιση από το εν λόγω κράτος μέλος. Οι πράξεις αυτές, οι οποίες συνιστούν ένα είδος πιστωτικής διευκολύνσεως, υπόκεινται στους όρους μηχανισμού μονομερούς "buy-back" ο οποίος ελέγχεται από το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ υπέρ των εθνικών κεντρικών τραπεζών. Κατά τους προσφεύγοντες, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν περιλαμβάνει μνεία για τους ιδιώτες επενδυτές, τους αποκαλούμενους αγοραστές retail των ελληνικών ομολόγων.
Προς στήριξη της προσφυγής, οι προσφεύγοντες προβάλλουν τρεις λόγους.
Ο πρώτος λόγος αντλείται από παράβαση ουσιώδους τύπου (έλλειψη αιτιολογίας και εσφαλμένος καθορισμός της νομικής βάσεως).
Ειδικότερα, οι προσφεύγοντες υποστηρίζουν συναφώς ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν περιέχει αιτιολογία, μεταξύ άλλων, όσον αφορά τους λόγους για τους οποίους η ΕΚΤ αποφάσισε να δεχθεί την καταλληλότητα των ελληνικών ομολόγων, τους λόγους για τους οποίους η πιστωτική αναβάθμιση πρέπει να παραχωρηθεί από την Ελληνική Δημοκρατία μόνον υπέρ όλων των εθνικών κεντρικών τραπεζών ούτε τους λόγους για τους οποίους οι ιδιώτες επενδυτές retail οφείλουν, αντιθέτως, να υποστούν τις συνέπειες που προκάλεσε η προτιμησιακή μεταχείριση ορισμένων.
Όσον αφορά τη νομική βάση, η προσβαλλόμενη απόφαση ουδεμία σχέση έχει με τη νομισματική πολιτική και τη σταθερότητα των τιμών κατά το άρθρο 127 ΣΛΕΕ.
Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παράβαση της Συνθήκης ή των διατάξεων του παράγωγου δικαίου σχετικά με την εφαρμογή της (παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, παραβίαση της αρχής της χρηστής διοικήσεως, παραβίαση της αρχής του δημόσιου χρέους, παράβαση των άρθρων 123 ΣΛΕΕ και 21 του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας).
Κατά τους προσφεύγοντες, είναι κατάφωρη στην παρούσα υπόθεση η παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως, καθόσον όλοι τους, όπως και η ΕΚΤ και οι εθνικές κεντρικές τράπεζες, είναι πιστωτές του Ελληνικού Δημοσίου δεδομένου ότι κατέχουν τους σχετικούς τίτλους, η δε ζημία την οποία υπέστησαν έχει, για δεδομένα ποσά, την ίδια ικανότητα προκλήσεως συστημικών επιπτώσεων στην ευρωπαϊκή οικονομία.
Περαιτέρω, παραβιάστηκε η αρχή του δημόσιου χρέους, αρχή απορρέουσα από την ίδια τη δομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά την οποία κάθε κράτος μέλος φέρει ειδικότερα το δικό του χρέος και, σε κάθε περίπτωση, το χρέος ενός μόνο κράτους δεν μπορεί να προκαλέσει ζημία στην οικονομία κα τη σταθερότητα του ενιαίου νομίσματος. Η ίδια η δομή της ΟΝΕ, όπως περιγράφεται στη Συνθήκη του Μάαστριχτ, δεν επιτρέπει τον συνεπωμισμό των χρεών, αλλά, αντιθέτως, υποχρεώνει κάθε κράτος μέλος να τηρεί τα δημοσιονομικά του σε τάξη και να ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις του.
Επομένως, η ΕΚΤ, με την προσβαλλόμενη απόφαση, παραβίασε το καθεστώς που προβλέπει το πρωτογενές και το παράγωγο δίκαιο παρέχοντας επανειλημμένως χρηματοδοτική στήριξη κατά παράβαση ειδικότερα του άρθρου 123 ΣΛΕΕ.
Ο τρίτος λόγος αντλείται από κατάχρηση εξουσίας.
Οι προσφεύγοντες αμφισβητούν ότι απόφαση κατά την οποία η καταλληλότητα των χρεογράφων ενός κράτους μέλους εξαρτάται από την προϋπόθεση ότι το εν λόγω κράτος μέλος ενεργεί στο πλαίσιο συμφωνίας επαναγοράς υπέρ των εθνικών κεντρικών τραπεζών αντιστοιχεί σε σκοπό αντιπληθωριστικό, κατά το άρθρο 127 ΣΛΕΕ, διάταξη η οποία χρησιμοποιείται ως νομική βάση της προσβαλλόμενης αποφάσεως.
Περαιτέρω, με την απόφαση που αποτελεί αντικείμενο της παρούσας προσφυγής, η ΕΚΤ στην πραγματικότητα εφάρμοσε για πολλοστή φορά έμμεση μορφή χρηματοδοτικής υποστηρίξεως της Ελληνικής Δημοκρατίας αναστέλλοντας το όριο πιστοληπτικής ικανότητας του Ευρωσυστήματος όσον αφορά τους τίτλους του Ελληνικού Δημοσίου για τους οποίους παρέχεται η πιστωτική αναβάθμιση και υπερβαίνοντας, ως εκ τούτου, τις καταστατικές της εξουσίες, οι οποίες δεν περιλαμβάνουν οποιοδήποτε είδος πιστωτικής διευκολύνσεως.
____________