ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

(τρίτο τμήμα)

της 20ής Σεπτεμβρίου 2013

Υπόθεση F‑99/11

Luigi Marcuccio

κατά

Ευρωπαϊκής Επιτροπής

«Υπαλληλική υπόθεση – Αποδοχές – Καταβολή των καθυστερούμενων αποδοχών – Έννομο συμφέρον – Προσφυγή προδήλως απαράδεκτη»

Αντικείμενο:      Προσφυγή ασκηθείσα δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, το οποίο έχει εφαρμογή στη Συνθήκη ΕΚΑΕ βάσει του άρθρου 106α της Συνθήκης αυτής, με την οποία ο L. Marcuccio ζητεί, κατ’ ουσίαν, την ακύρωση της αποφάσεως με την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέρριψε την από 20 Αυγούστου 2010 αίτηση να του καταβληθούν οι καθυστερούμενες αποδοχές για το χρονικό διάστημα από 1ης Ιουνίου 2005 έως 31 Ιουλίου 2010.

Απόφαση:      Η προσφυγή απορρίπτεται ως προδήλως απαράδεκτη. Ο L. Marcuccio φέρει τα δικαστικά έξοδά του και καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Περίληψη

Υπάλληλοι – Υπαλληλικές προσφυγές – Έννομο συμφέρον – Απαίτηση υπάρξεως γεγεννημένου και ενεστώτος εννόμου συμφέροντος – Εκτίμηση κατά τον χρόνο ασκήσεως της προσφυγής – Προσφυγή δυνάμενη να προσπορίσει όφελος στον προσφεύγοντα

(Κανονισμός Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων, άρθρα 90 και 91)

Προκειμένου υπάλληλος ή πρώην υπάλληλος να μπορεί να ζητήσει παραδεκτώς, στο πλαίσιο προσφυγής ασκούμενης βάσει των άρθρων 90 και 91 του ΚΥΚ, την ακύρωση βλαπτικής για αυτόν πράξεως, κατά την έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, θα πρέπει να έχει, κατά τον χρόνο ασκήσεως της προσφυγής του, γεγεννημένο και ενεστώς συμφέρον αρκούντως συγκεκριμένο για την ακύρωση της πράξεως αυτής, ένα δε τέτοιο συμφέρον προϋποθέτει ότι η προσφυγή μπορεί, εκ του αποτελέσματός της, να του προσπορίσει κάποιο όφελος.

(βλ. σκέψη 22)

Παραπομπή:

ΓΔΕΕ: 29 Νοεμβρίου 2006, T‑35/05, T‑61/05, T‑107/05, T‑108/05 και T‑139/05, Agne-Dapper κ.λπ. κατά Επιτροπής κ.λπ., σκέψη 35 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία