Skarga wniesiona w dniu 4 maja 2021 r. – Komisja Europejska / Republika Francuska

(Sprawa C-286/21)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: O. Beynet, M. Noll-Ehlers, pełnomocnicy)

Strona pozwana: Republika Francuska

Żądania strony skarżącej

W przedmiotowej sprawie Komisja wnosi do Trybunału o:

stwierdzenie po pierwsze, że przekraczając w sposób systematyczny i ciągły dzienną wartość dopuszczalną dla drobnego pyłu zawieszonego (PM10) w strefie aglomeracji i strefie niskich emisji Paryża (FR04A01/FR11ZAG01) – od dnia 1 stycznia 2005 r. oraz w strefie Martynika/Fort-de-France (FR39N10/FR02ZAR01) – od dnia 1 stycznia 2005 r. do 2016 r. włącznie, Republika Francuska w dalszym ciągu uchybiała zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 13 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy1 w związku z załącznikiem XI do tej dyrektywy.

po drugie, że Republika Francuska w tych dwóch strefach uchybiła od dnia 11 czerwca 2010 r. zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 23 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2008/50/WE w związku z załącznikiem XV do tej dyrektywy, a w szczególności obowiązkowi zapewnienia by okres, w którym wartości nie są dotrzymane był możliwie jak najkrótszy.

Zarzuty i główne argumenty

W przypadku Paryża dzienna wartość graniczna nie była przestrzegana w sposób niezmienny od 2005 r. do czasu uzyskania najnowszych danych z 2019 r. Ponadto Komisja stwierdza, że rozbieżność w odniesieniu do przekroczeń dziennej wartości w strefie Paryża jest wysoka (liczba przekroczeń jest dwukrotnie wyższa niż liczba dopuszczalnych przekroczeń) i nie uległa poprawie od 2015 r. W przypadku strefy Martyniki dzienna wartość graniczna nie była przestrzegana do 2016 r. i to w sposób nieprzerwany (z wyjątkiem 2008 r.).

Zarówno w strefie Paryża, jak i Martyniki, wartości dopuszczalne dla PM10 były przekroczone w momencie upływu terminu odpowiedzi na uzasadnioną opinię. W tym czasie Francja powinna była opracować i zgłosić plany. Z analizy wynika, że Francja nie przyjęła takich planów. Środki podjęte przez Francję (na poziomie krajowym i regionalnym) nie zapewniły możliwie jak najkrótszego okresu w którym wartości nie były dotrzymane, jak wymagają tego przepisy dyrektywy 2008/50/WE.

____________

1 Dz.U 2008, L 152, s. 1