POSTANOWIENIE SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ

(druga izba)

z dnia 17 września 2009 r.

Sprawa F‑121/07

Guido Strack

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

Służba publiczna – Kwestie incydentalne – Zarzut niedopuszczalności i braku właściwości – Postępowanie zaoczne

Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której Komisja, w ramach skargi wniesionej przez G. Stracka w dniu 22 października 2007 r., podniosła w odrębnym piśmie zarzut niedopuszczalności i braku właściwości względem ww. skargi na podstawie art. 76 i 78 regulaminu postępowania.

Orzeczenie: Wniosek Komisji o rozstrzygnięcie w przedmiocie niedopuszczalności skargi i braku właściwości Sądu jest dopuszczalny. Wniosek skarżącego o rozstrzygnięcie w trybie zaocznym zostaje oddalony. Wniosek Komisji o rozstrzygnięcie w przedmiocie niedopuszczalności skargi i braku właściwości Sądu zostanie rozpatrzony w orzeczeniu rozstrzygającym co do istoty sprawy. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Streszczenie

1.      Postępowanie – Dopuszczalność pism procesowych – Ocena w chwili złożenia pisma – Termin do przedstawienia zarzutu niedopuszczalności

(regulamin Sądu Pierwszej Instancji, art. 114; regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 78; decyzja Rady nr 2004/752, art. 3 ust. 4)

2.      Postępowanie – Dopuszczalność pism procesowych – Podniesienie zarzutu niedopuszczalności po uzyskaniu przedłużenia terminu do złożenia odpowiedzi na skargę – Dopuszczalność

(regulamin postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, art. 39, 78)

1.      W sytuacji, gdy strona pozwana podnosi zarzut niedopuszczalności na podstawie art. 78 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej wobec skargi wniesionej przed wejściem w życie tego regulaminu, podlegającej przepisom regulaminu Sądu Pierwszej Instancji na podstawie art. 3 ust. 4 decyzji 2004/752 ustanawiającej Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej, terminem, którego należy przestrzegać do celów podniesienia zarzutu niedopuszczalności, jest termin określony w regulaminie obowiązującym w dniu doręczenia skargi. Ponadto termin przysługujący do podniesienia zarzutu niedopuszczalności rozpoczyna bieg, zarówno zgodnie z art. 114 regulaminu Sądu Pierwszej Instancji, jak i z art. 78 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, z chwilą opisanego doręczenia.

(zob. pkt 10, 13, 16)

Odesłanie:

Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑107/07 Daskalakis przeciwko Komisji, 22 maja 2008 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑1‑0000, II‑A‑1‑0000, pkt 25

2.      W sytuacji, gdy Sąd do spraw Służby Publicznej uwzględni wniosek strony pozwanej o przedłużenie terminu do złożenia odpowiedzi na skargę, okoliczność, że strona ta zdecyduje się, przed upływem przedłużonego terminu, podnieść zarzut niedopuszczalności na podstawie art. 78 regulaminu postępowania przed Sądem do spraw Służby Publicznej, zamiast przedłożyć odpowiedź na skargę zawierającą analizę co do istoty sprawy, nie stanowi podstawy do zakwestionowania zgodności wniosku o przedłużenie terminu z właściwymi przepisami omawianego regulaminu postępowania, ani nie pozwala uznać, że wniosek ten miał charakter nadużycia.

Przedłużając termin do złożenia odpowiedzi na skargę przed upływem terminu, określonego w art. 78 omawianego regulaminu postępowania, do podniesienia zarzutu niedopuszczalności, Sąd do spraw Służby Publicznej udzielił bowiem dorozumianej zgody na to, by w wyznaczonym przedłużonym terminie strona pozwana podniosła w odrębnym piśmie zarzut niedopuszczalności lub złożyła odpowiedź na skargę. W tym względzie jakkolwiek żaden przepis nie przewiduje wyraźnie przedłużenia terminu określonego w art. 78, nie można na tej podstawie wywieść, że strona nie może przed upływem przedłużonego terminu podnieść w odrębnym piśmie zarzutu niedopuszczalności, ponieważ termin przedłużono przed upływem wspomnianego terminu.

(zob. pkt 18, 20)

Odesłanie:

Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑387/00 Comitato organizzatore del convegno internazionale przeciwko Komisji, 10 lipca 2002 r., Rec. s. II‑3031, pkt 35