Il-lingwi uffiċjali tal-Unjoni Ewropea u l-lingwi uffiċjali tal-Istati Membri

L-24 lingwa uffiċjali tal-Unjoni elenkati fir-Regolament 1/58 ma humiex l-istess bħal-lingwi uffiċjali tal-Istati Membri. Fil-fatt, uħud minn dawn il-lingwi bħal-lingwa Lussemburgiża (lingwa uffiċjali fil-Lussemburgu flimkien mal-Ġermaniż u mal-Franċiż) ma humiex lingwi uffiċjali tal-Unjoni.

Qabel ma jaderixxi mal-Unjoni, kull Stat Membru futur għandu jindika l-lingwa li jkun irid juża bħala lingwa uffiċjali fil-kuntest tal-Unjoni. Il-lista tal-lingwi uffiċjali hija għalhekk evoluttiva. Jiżdiedu lingwi fl-okkażjoni ta’ adeżjonijiet ġodda u jistgħu eventwalment jitneħħew fil-każ ta’ ħruġ mill-Unjoni Ewropea. Il-klawżola ta’ ħruġ s’issa ntużat darba biss mir-Renju Unit, li l-lingwa uffiċjali tiegħu fi ħdan l-Unjoni kienet il-lingwa Ingliża. Madankollu, din il-lingwa ma tneħħietx minn fost il-lingwi uffiċjali tal-Unjoni peress li hija lingwa uffiċjali, fuq livell nazzjonali, f’żewġ Stati Membri (l-Irlanda u Malta) u tintuża wkoll ta’ spiss bħala lingwa funzjonali fl-istituzzjonijiet Ewropej jew fil-kummerċ internazzjonali: il-vot unanimu tal-Istati Membri fil-Kunsill tal-Unjoni Ewropea meħtieġ għal tali tħassir ma ġiex previst.

Ma’ kull waħda mil-lingwi uffiċjali tal-Unjoni huwa assoċjat kodiċi ISO (International Organization for Standardization), li jintuża b’mod partikolari biex jiġu identifikati l-verżjonijiet lingwistiċi differenti tal-istess dokument: