Fásann an fhéiniúlacht Eorpach trí chultúir náisiúnta éagsúla a chomhroinnt agus a mheascadh. Sa Chúirt, áit a mbíonn na traidisiúin dhlíthiúla éagsúla ó gach cearn den Eoraip ag idirghníomhú gach lá, tá meas ar an ealaín mar chuid thábhachtach den chultúr Eorpach comhroinnte seo.

Le tacaíocht ó na Ballstáit, coinníonn an Chúirt bailiúchán saothar ealaíne a léiríonn oidhreacht ilchultúrtha na hEorpa. Léiríonn na saothair sin traidisiúin uathúla gach Ballstáit agus, ag an am céanna, cabhraíonn siad le spiorad coiteann Eorpach a chur in iúl.

Tá na saothair ealaíne, a deonaíodh, a tugadh ar iasacht nó a cuireadh i dtaisce, éagsúil ó thaobh stíle agus aoise de. Is minic a dhéanann siad ionadaíocht ar théamaí amhail an Eoraip, ceartas, comhchuibheacht, comhar agus síocháin.

Cuireadh tús leis an mbailiúchán le saothar ealaíne a thug an Fhrainc ar iasacht in 1969 chun an chéad seomra cúirte sa Chúirt a mhaisiú. Ina dhiaidh sin, choimisiúnaigh Lucsamburg saothair — ó ealaíontóirí a rinne ionadaíocht ar na sé Bhallstát bhunaidh san Aontas — chun an Palais a mhaisiú, a osclaíodh in 1973. Ó shin i leith, cuireadh tuilleadh saothar leis. Tá forbairt tagtha ar an mbailiúchán in éineacht le forbairt lánpháirtiú na hEorpa agus stair na Cúirte féin.

Is suíomh idéalach é ailtireacht shuntasach na Cúirte chun na saothair ealaíne seo, a thagann ó gach cearn den Eoraip, a thaispeáint. I gcás fhoireann agus chuairteoirí na Cúirte araon, is meabhrúchán cumhachtach é an deis chun éagsúlacht na bpíosaí sin a thuiscint maidir le cómhaireachtáil chomhchuí chultúir éagsúla na mBallstát.