Ονοματολογία των υποθέσεων και τρόπος παράθεσης

Ποια είναι τα στοιχεία αναφοράς της κάθε υπόθεσης

Ο αριθμός της υπόθεσης

Κάθε υπόθεση έχει τον δικό της αριθμό.

Αποτελείται από

• ένα γράμμα που προσδιορίζει ποιο δικαιοδοτικό όργανο εκδικάζει την υπόθεση
  • «C» για το Δικαστήριο (από το αρχικό της λέξης «Cour», που είναι η ονομασία του στα γαλλικά)·
  • «Τ» για το Γενικό Δικαστήριο (από το αρχικό της λέξης «Tribunal», που είναι η ονομασία του στα γαλλικά)·
  • «F» για το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης, το οποίο λειτούργησε από το 2005 έως το 2016 (από το αρχικό της πρώτης λέξης του γαλλικού όρου «Fonction publique», που σημαίνει «Δημόσια Διοίκηση»),
• μια παύλα,
• έναν αύξοντα αριθμό, ο οποίος δείχνει με ποια σειρά πρωτοκολλήθηκε στη διάρκεια του έτους η υπόθεση στο αντίστοιχο δικαιοδοτικό όργανο,
• μια κάθετο,
• δύο ψηφία που δηλώνουν το έτος της υπόθεσης.

Επομένως, η υπόθεση C-250/25 είναι η 250ή υπόθεση που πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου το 2025.

Δηλωτικά ειδικών διαδικασιών

Ορισμένες ειδικές διαδικασίες προσδιορίζονται με ένα ή περισσότερα γράμματα αμέσως μετά τον αριθμό της υπόθεσης. Οι συνηθέστερες τέτοιες ενδείξεις είναι οι ακόλουθες:

• P – αίτηση αναίρεσης (από το αρχικό της γαλλικής λέξης pourvoi),
• PPU – επείγουσα προδικαστική διαδικασία (αρκτικόλεξο του γαλλικού όρου procédure préjudicielle d’urgence),
• AJ – αίτηση δικαστικής αρωγής (αρκτικόλεξο του γαλλικού όρου aide juridictionnelle),
• R – αίτηση ασφαλιστικών μέτρων (από το αρχικό της τελευταίας λέξης του γαλλικού όρου procédure de référé),
• DEP – αίτηση καθορισμού των δικαστικών εξόδων (από την πρώτη συλλαβή της γαλλικής λέξης dépens).

Πλήρη κατάλογο των ενδείξεων αυτών μπορείτε να βρείτε στο παράρτημα Ι των Διατάξεων για τη ρύθμιση πρακτικών ζητημάτων σχετικών με την εκτέλεση του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.

Η ονομασία της υπόθεσης

Ο αριθμός ακολουθείται από την ονομασία της υπόθεσης. Στις ευθείες προσφυγές και τις αιτήσεις αναίρεσης πρόκειται για τα ονόματα των διαδίκων, εκτός εάν έχει ζητηθεί η ανωνυμοποίηση της υπόθεσης ή η απάλειψη δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.

Στις προδικαστικές υποθέσεις, το ΔΕΕ εφαρμόζει, από τον Ιανουάριο του 2023, ένα σύστημα πλασματικών ονομασιών για τις υποθέσεις που αφορούν ιδιώτες.

Το σύστημα έχει ως στόχο να διευκολύνει την ταυτοποίηση των ανωνυμοποιημένων υποθέσεων, την απομνημόνευσή τους και την παραπομπή σε αυτές, τόσο στο πλαίσιο της νομολογίας όσο και σε άλλες περιπτώσεις.

Πλασματικές ονομασίες αποδίδονται σε:

• υποθέσεις μεταξύ φυσικών προσώπων (των οποίων το πλήρες ονοματεπώνυμο αντικαθίσταται, από την 1η Ιουλίου 2018, απλώς από αρχικά, για λόγους προστασίας των προσωπικών δεδομένων)·
• υποθέσεις μεταξύ φυσικών προσώπων και νομικών προσώπων, όπως εταιριών, των οποίων η επωνυμία δεν είναι αναγνωρίσιμη.

Δεν αποδίδονται πλασματικές ονομασίες στις προδικαστικές υποθέσεις όταν η επωνυμία του νομικού προσώπου είναι αρκούντως αναγνωρίσιμη. Σε μια τέτοια περίπτωση, η επωνυμία του νομικού προσώπου χρησιμεύει ως ονομασία της υπόθεσης.

Οι πλασματικές ονομασίες είναι επινοημένες. Δεν αντιστοιχούν στα πραγματικά ονοματεπώνυμα ή τις πραγματικές επωνυμίες των διαδίκων. Προκύπτουν από ένα λογισμικό αυτοματοποιημένης δημιουργίας ονομάτων, το οποίο χωρίζει τις λέξεις σε συλλαβές και εν συνεχεία τις συνδυάζει τυχαία.

Παράθεση της ενωσιακής νομολογίας

Η μέθοδος που ακολουθεί το ΔΕΕ για τις παραπομπές στη νομολογία του περιλαμβάνει

• την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης,
• την ονομασία της υπόθεσης,
• τον αριθμό της υπόθεσης,
• τον ECLI (βλ. παρακάτω).

Η μέθοδος αυτή

• βελτιώνει την πρόσβαση στη νομολογία: κάθε παράθεση περιέχει όλα τα απαραίτητα στοιχεία για την ταυτοποίηση μιας απόφασης·
• εξασφαλίζει μεγαλύτερη γλωσσική ουδετερότητα: η μορφή παράθεσης παραμένει σχεδόν ίδια σε όλες τις γλώσσες, άρα χρειάζεται να μεταφραστούν λιγότερα στοιχεία·
• επιτρέπει την αυτόματη προσθήκη υπερσυνδέσμων (hyperlinks) προς τον ECLI της απόφασης και προς τη συγκεκριμένη σκέψη της στην οποία γίνεται παραπομπή.

ECLI

Το ΔΕΕ χρησιμοποιεί, για την παράθεση της ενωσιακής νομολογίας, τον ευρωπαϊκό αναγνωριστικό κωδικό νομολογίας («ECLI»). Τέτοιος ECLI έχει δοθεί από το ΔΕΕ σε όλες τις αποφάσεις του ενωσιακού δικαστή από το 1954, περιλαμβανομένων των προτάσεων των γενικών εισαγγελέων.

Το σύστημα ECLI προσφέρει σαφείς και συνεπείς παραπομπές τόσο στην εθνική όσο και στην ευρωπαϊκή νομολογία. Έτσι καθένας, οπουδήποτε στην Ένωση, μπορεί ευκολότερα να ανατρέξει και να παραπέμψει στη νομολογία.

Ο ECLI σχηματίζεται από το πρόθεμα «ECLI» μαζί με τέσσερα υποχρεωτικά στοιχεία:

1. κωδικό δικαιοδοσίας: δηλώνει είτε το κράτος μέλος του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση είτε την Ένωση, εφόσον πρόκειται για απόφαση του ενωσιακού δικαστή·
2. συντομογραφία δικαστηρίου: το δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση·
3. έτος: το έτος έκδοσης της απόφασης·
4. αύξοντα αριθμό: πρόκειται για ένα μοναδικό αναγνωριστικό το οποίο περιέχει έως και 25 αλφαριθμητικούς χαρακτήρες και λαμβάνει τη μορφή που έχει αποφασιστεί από κάθε κράτος μέλος ή ενωσιακό δικαιοδοτικό όργανο.

Τα συστατικά στοιχεία του ECLI χωρίζονται μεταξύ τους με άνω και κάτω τελεία («:»).

Ας πάρουμε το παράδειγμα της απόφασης του Δικαστηρίου της 12ης Ιουλίου 2005, Schempp (C‑403/03). Ο ECLI της είναι EU:C:2005:446. Αναλύεται ως εξής:

1. «EU» = απόφαση που εκδόθηκε από τον ενωσιακό δικαστή,
2. «C» = απόφαση του Δικαστηρίου,
3. «2005» = απόφαση που εκδόθηκε το 2005,
4. «446» = ο κατά σειρά 446ος ECLI για το συγκεκριμένο έτος.

Όταν παρατίθενται αποφάσεις του Δικαστηρίου, του Γενικού Δικαστηρίου ή του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, το πρόθεμα ECLI πριν από αυτά τα 4 στοιχεία μπορεί να παραλειφθεί.