Teangacha oifigiúla an Aontais Eorpaigh agus teangacha oifigiúla na mBallstát

Ní hionann 24 theanga oifigiúla an Aontais a liostaítear i Rialachán 1/58  agus teangacha oifigiúla na mBallstát. Ní teangacha oifigiúla de chuid an Aontais iad roinnt teangacha amhail Lucsambuirgis (teanga oifigiúil i Lucsamburg chomh maith leis an nGearmáinis agus an bhFraincis).

Sula n-aontóidh sé don Aontas, sonraíonn gach Ballstát a bheidh ann amach anseo an teanga is mian leis a úsáid mar theanga oifigiúil i gcomhthéacs an Aontais. Dá bhrí sin, is féidir le hathrú teacht ar liosta na dteangacha oifigiúla. Cuirtear teangacha leis tráth na n-aontachas nua agus d'fhéadfadh siad a bheith bainte, b'fhéidir, i gcás tarraingt siar as an Aontas Eorpach. Níor úsáideadh an clásal um tharraingt siar ach uair amháin go dtí seo, ag an Ríocht Aontaithe, arb é Béarla a teanga oifigiúil san Aontas Eorpach. Mar sin féin, níl an teanga seo imithe ó theangacha oifigiúla an Aontais toisc gur teanga oifigiúil í, ar an leibhéal náisiúnta, in dhá Bhallstát (Éire agus Málta) agus is minic a úsáidtear í mar lingua franca sna hinstitiúidí Eorpacha nó i malartuithe idirnáisiúnta: níor beartaíodh vóta d'aon toil na mBallstát i gComhairle an Aontais Eorpaigh is gá chun a leithéid a scriosadh.

Tá baint ag gach ceann de theangacha oifigiúla an Aontais le cód ISO (Eagraíocht Idirnáisiúnta um Chaighdeánú), a úsáidtear go háirithe chun na leaganacha teanga éagsúla den doiciméad céanna a shainaithint: