Gerechtelijke werkzaamheden

Een stationsmedewerkster heeft haar werkgever herhaaldelijk verzocht om een werkplek met een vast dienstrooster. Haar verzoek was gebaseerd op het feit dat zij voor haar zoon moest zorgen, die ernstig gehandicapt en volledig invalide is. De werkgever heeft enkele tijdelijke aanpassingen toegestaan. Hij heeft echter geweigerd om deze aanpassingen permanent te maken. De medewerkster heeft deze weigering aangevochten, en de zaak is voor de Italiaanse hoogste rechter in burgerlijke en strafzaken gebracht. Deze rechter heeft de zaak voorgelegd aan het Hof van Justitie omdat hij twijfels had over de uitlegging van het Unierecht met betrekking tot de bescherming tegen indirecte discriminatie in het geval van een werknemer die zorgt voor een minderjarig kind met een ernstige handicap, maar zelf geen handicap heeft. Het Hof heeft geoordeeld dat het verbod van indirecte discriminatie op grond van handicap volgens de kaderrichtlijn gelijke behandeling in arbeid en beroep ook geldt voor een werknemer die het slachtoffer is van deze discriminatie wegens de zorg die hij verleent aan zijn kind met een handicap.

Arrest van 11 september 2025 in de zaak Bervidi (C‑38/24)

De Deense wet op de volkshuisvesting heeft tot doel het percentage sociale gezinswoningen in „transformatiegebieden” te verminderen. Deze gebieden worden onder meer gekenmerkt door het feit dat het aandeel „immigranten en hun nakomelingen uit niet-westerse landen” de afgelopen vijf jaar tot boven de 50 % is gestegen. Op grond van deze wet is of wordt een deel van de huurovereenkomsten voor sociale gezinswoningen in twee woonwijken van de gemeenten Slagelse en Kopenhagen opgezegd. De Deense rechter die zich over geschillen betreffende deze opzeggingen moet buigen, vraagt zich af of de betrokken regeling directe of indirecte discriminatie op grond van etnische afstamming inhoudt. In zijn arrest heeft het Hof van Justitie verduidelijkt in welke situaties er sprake kan zijn van discriminatie op grond van etnische afstamming. Het heeft erop gewezen dat etnische afstamming op verschillende factoren berust. Het volstaat niet om uit te gaan van één enkel criterium, zoals nationaliteit of land van geboorte, om te bepalen of iemand tot een etnische groep behoort. Bij het onderzoek of er mogelijk sprake is van directe discriminatie moet de nationale rechter nagaan of het criterium in verband met het aandeel immigranten en hun nakomelingen daadwerkelijk is gebaseerd op de etnische afstamming van de meerderheid van de bewoners van de „transformatiegebieden” en of zij daardoor minder gunstig worden behandeld, bijvoorbeeld omdat zij een hoger risico lopen dat hun huurovereenkomst voortijdig wordt opgezegd. Indien de nationale rechter vaststelt dat er mogelijk sprake is van indirecte discriminatie, moet hij nagaan of deze desondanks gerechtvaardigd is. In dit verband moet hij zich er met name van vergewissen dat de betrokken wet op evenredige wijze een doel van algemeen belang nastreeft en in het bijzonder het grondrecht op eerbiediging van de woning eerbiedigt.

Arrest van 18 december 2025 in de zaak Slagelse Almennyttige Boligselskab, Afdeling Schackenborgvaenge (C‑417/23)

In twee arresten heeft het Poolse grondwettelijk hof verklaard dat een aantal bepalingen van de Verdragen, zoals uitgelegd door het Hof van Justitie, in strijd zijn met de nationale grondwet, en uitdrukkelijk geoordeeld dat het Hof met zijn rechtspraak inzake het recht op effectieve rechterlijke bescherming zijn bevoegdheden heeft overschreden („ultra vires” heeft gehandeld). Aangezien de Europese Commissie van mening was dat deze arresten een schending vormden van een aantal fundamentele beginselen van het Unierecht, waaronder de voorrang van dit recht, heeft zij bij het Hof een beroep wegens niet-nakoming tegen Polen ingesteld. Het Hof heeft dit beroep toegewezen en geoordeeld dat Polen zijn verplichtingen niet is nagekomen doordat het Poolse grondwettelijk hof het beginsel van effectieve rechterlijke bescherming heeft geschonden en de voorrang, de autonomie, de doeltreffendheid en de eenvormige toepassing van het Unierecht en de bindende werking van de beslissingen van het Hof heeft miskend. Het Hof heeft het beroep van de Commissie ook toegewezen voor zover dit betrekking had op ernstige onregelmatigheden bij de benoeming van drie rechters van het Poolse grondwettelijk hof en de president ervan, waardoor de status van dat hof als onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat bij wet is ingesteld in de zin van het Unierecht werd aangetast.

Arrest van 18 december 2025 in de zaak Commissie/Polen (Ultra-virestoetsing van de rechtspraak van het Hof — Voorrang van het Unierecht) (C‑448/23)

Naar aanleiding van de militaire agressie van Rusland tegen Oekraïne in 2022 heeft de Europese Unie een reeks beperkende maatregelen vastgesteld. In 2023 heeft de Raad van de Europese Unie de criteria uitgebreid op grond waarvan deze maatregelen aan personen of entiteiten kunnen worden opgelegd. Er werd een nieuw criterium ingevoerd waarmee het mogelijk werd om de tegoeden en economische middelen te bevriezen van entiteiten die in de Russische IT‑sector actief zijn en houder zijn van een vergunning die is uitgereikt door het centrum voor vergunningen, certificering en de bescherming van staatsgeheimen van de federale veiligheidsdienst van de Russische Federatie (Federal'naya Sluzhba Bezopasnosti Rossiyskoy Federatsii — FSB), of van een vergunning voor „wapens en militaire uitrusting” die is afgegeven door het Russische ministerie van Industrie en Handel. Positive Group PAO, een Russische vennootschap die actief is op het gebied van cyberbeveiliging, heeft via haar dochteronderneming een dergelijke vergunning en is geplaatst op de lijst van entiteiten die aan sancties zijn onderworpen. Zij heeft verzocht om van deze lijst te worden geschrapt, maar het Gerecht heeft haar beroep verworpen. Het was van oordeel dat het gebruikte criterium duidelijk en juridisch voorzienbaar is en in verhouding staat tot de nagestreefde doelstellingen, te weten druk uitoefenen op Moskou en het vermogen van Rusland om oorlog te voeren, ook op het gebied van informatie, beperken. De Raad kon zich zonder beoordelingsfout op het standpunt stellen dat de vennootschap in de lijst moest worden opgenomen omdat zij afhankelijk is van een vergunning van de FSB, ook al is het haar dochteronderneming die houder is van die vergunning.

Arrest van 10 september 2025 in de zaak Positive Group/Raad (T‑573/23)

Een verzoek om internationale bescherming van een onderdaan van een derde land kan in het kader van een versnelde procedure aan de grens worden afgewezen wanneer zijn land van herkomst door een lidstaat als „veilig” wordt aangemerkt. Het Hof heeft verduidelijkt dat dit laatste bij wetgevingshandeling kan gebeuren, mits deze handeling aan een doeltreffende rechterlijke toetsing kan worden onderworpen. De verzoeker en de nationale rechter moeten toegang hebben tot de informatiebronnen op basis waarvan een land als veilig wordt aangemerkt. Een lidstaat mag een land echter niet in de lijst van veilige landen van herkomst opnemen indien dit land niet aan zijn gehele bevolking voldoende bescherming biedt.

Arrest van 1 augustus 2025 in de gevoegde zaken Alace en Canpelli (C‑758/24 en C‑759/24)

Twee asielzoekers in Ierland werden gedwongen om in onwaardige omstandigheden te leven nadat de staat onder verwijzing naar de overbezetting van zijn centra had geweigerd om hen huisvesting te verstrekken. Het Hof heeft geoordeeld dat een dergelijke weigering, zelfs in een context van een massale en onvoorzienbare toestroom van personen die om internationale bescherming verzoeken, een ernstige schending vormt van het Unierecht en aansprakelijkheid kan doen ontstaan voor de staat. Het Hof heeft eraan herinnerd dat de opvangrichtlijn de lidstaten ertoe verplicht voor personen die om internationale bescherming verzoeken, opvangvoorzieningen te waarborgen die een adequate levensstandaard garanderen, in de vorm van huisvesting, financiële steun, tegoedbonnen of een combinatie van deze vormen van ondersteuning die een menswaardig bestaan mogelijk maken.

Arrest van 1 augustus 2025 in de zaak The Minister for Children, Equality, Disability, Integration and Youth e.a. (C‑97/24)

Een man uit Irak had in Griekenland asiel aangevraagd. Hij voerde aan dat zijn leven gevaar liep. Zijn asielaanvraag werd afgewezen en zijn beroep werd vervolgens „kennelijk ongegrond” verklaard, louter omdat hij niet persoonlijk voor de bevoegde commissie was verschenen. De Griekse wetgeving voorzag in een dergelijk geval namelijk in een automatisch vermoeden dat misbruik wordt gemaakt van het beroep. Het Hof heeft geoordeeld dat deze regel een schending vormt van het Unierecht: de verplichting om in persoon te verschijnen om het beroep te laten behandelen is onevenredig omdat deze verplichting alleen bedoeld is om na te gaan of deze persoon aanwezig is, en niet om hem te horen. Griekenland had andere, minder dwingende oplossingen moeten aanbieden, zoals vertegenwoordiging door een advocaat, verschijning voor een lokale instantie of een eenvoudig bewijs van aanwezigheid, om de toegang tot een daadwerkelijk rechtsmiddel te waarborgen.

Arrest van 3 juli 2025 in de zaak Al Nasiria (C‑610/23)

Een Duits bedrijf verkocht een voedingssupplement op basis van saffraan en meloensap en stelde dat dit supplement de stemming verbeterde en stress en vermoeidheid verminderde. Een vereniging heeft deze reclamepraktijk voor de rechter betwist omdat zij van mening was dat het ging om gezondheidsclaims die in strijd zijn met het Unierecht. Het Hof van Justitie heeft geoordeeld dat zolang de Commissie het wetenschappelijk onderzoek naar gezondheidsclaims met betrekking tot plantensubstanties niet heeft afgerond en deze stoffen niet op de officiële lijsten heeft geplaatst, deze claims niet in reclame mogen worden gebruikt, tenzij zij onder een overgangsregeling vallen, wat hier niet het geval is.

Arrest van 30 april 2025 in de zaak Novel Nutriology (C‑386/23)

In 2019 heeft de Italiaanse onderneming Nero Lifestyle bij het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) een aanvraag ingediend tot inschrijving voor het woordmerk NERO CHAMPAGNE. Het Comité interprofessionnel du vin de Champagne en het Institut national de l’origine et de la qualité hebben daartegen oppositie ingesteld. Zij hebben aangevoerd dat het merk ten onrechte voordeel zou kunnen halen uit producten met de beschermde oorsprongsbenaming „Champagne”, waarvan de bescherming een kwaliteitsgarantie biedt vanwege de geografische herkomst van de producten. De oppositie is door het EUIPO gedeeltelijk afgewezen en de beroepsorganisaties hebben de zaak aanhangig gemaakt bij het Gerecht. In zijn arrest heeft het Gerecht het besluit van het EUIPO nietig verklaard en de oppositie toegewezen. De aanvraag tot inschrijving van het merk NERO CHAMPAGNE is dus afgewezen.

Arrest van 25 juni 2025 in de zaak Comité interprofessionnel du vin de Champagne en INAO/EUIPO — Nero Lifestyle (NERO CHAMPAGNE) (T‑239/23)

De Rubiks kubus kan niet als Uniemerk worden beschermd: het Gerecht heeft de nietigverklaring van de voor deze beroemde driedimensionale puzzel ingeschreven merken bevestigd. Het EUIPO was van oordeel dat de vorm van de kubus, de roosterstructuur en het onderscheid tussen de vlakken van de kubus technische elementen zijn die onontbeerlijk zijn voor de werking van het product, waardoor merkbescherming onmogelijk is. Spin Master, houder van de betrokken merken, heeft aangevoerd dat bepaalde elementen, zoals de kleuren, niet van technische aard zijn. Het Gerecht heeft deze argumenten afgewezen en heeft verduidelijkt dat de kleuren slechts een bijkomstig detail zijn dat dient om de vlakken te onderscheiden en dat het essentiële deel van de vorm — de vierkanten, de roosterstructuur en het onderscheid tussen de vlakken — beantwoordt aan een technische behoefte om de rotatie en de identificatie van de elementen van de puzzel mogelijk te maken. Aangezien alle essentiële kenmerken van de kubus verband houden met de functie ervan, kunnen zij niet als merk worden beschermd. Het Gerecht heeft de beslissingen van het EUIPO dan ook bevestigd.

Arrest van 9 juli 2025 in de zaken Spin Master Toys UK/EUIPO — Verdes Innovations (Vorm van een kubus met vlakken die een roosterstructuur hebben) (T‑1170/23—T‑1173/23)

Het Gerecht heeft de beslissingen van het EUIPO nietig verklaard waarbij Ferrari’s rechten op het woordmerk TESTAROSSA vervallen waren verklaard voor auto’s, onderdelen, accessoires en schaalmodellen, nadat het Bureau had geoordeeld dat het merk tussen 2010 en 2015 niet normaal was gebruikt. Het Gerecht heeft vastgesteld dat het model Testarossa weliswaar niet meer wordt geproduceerd sinds 1996, maar dat er tijdens de betrokken periode tweedehandsauto’s waren verkocht door erkende dealers en verdelers en dat dit gebruik, in combinatie met de door Ferrari verstrekte certificeringsdienst, een normaal gebruik van het merk vormde dat met impliciete toestemming van de fabrikant had plaatsgevonden. Hetzelfde geldt voor de onderdelen en accessoires, waarvan de oorsprong was geverifieerd in het kader van de certificeringsdienst. Wat de schaalmodellen betreft, heeft het Gerecht bepaald dat het merk door derden was gebruikt met de vermelding „officiële waar onder licentie van Ferrari”, wat de commerciële herkomst van het speelgoed garandeerde en het normale gebruik met impliciete toestemming van Ferrari aantoonde. Het Gerecht is dan ook tot de slotsom gekomen dat Ferrari wel degelijk het gebruik van het merk TESTAROSSA voor alle betrokken producten had gehandhaafd.

Arrest van 2 juli 2025 in de zaken Ferrari/EUIPO — Hesse (TESTAROSSA) (T‑1103/23 en T‑1104/23)

Apple houdt een commissie in op de verkoopprijs van apps die niet door haar maar door anderen zijn ontwikkeld en in haar App Store worden verkocht. Volgens twee Nederlandse stichtingen die de gelijklopende collectieve belangen van heel wat niet-geïdentificeerde maar wel identificeerbare gebruikers van Apple-apparaten behartigen, zijn die commissies buitensporig en lijden de gebruikers daardoor schade. Zij stellen het concurrentieverstorende gedrag van Apple aan de kaak en hebben zich tot de Nederlandse rechter gewend. Apple stelt echter dat de Nederlandse rechter niet bevoegd is, omdat de gebeurtenis die de schade zou hebben veroorzaakt, niet in Nederland en met name niet in Amsterdam heeft plaatsgevonden. In antwoord op de in dat verband voorgelegde vragen heeft het Hof vastgesteld dat de App Store waarover het gaat specifiek voor Nederland is ontworpen. Eventuele schade die wordt veroorzaakt door aankopen in deze virtuele ruimte, kan dus op dat grondgebied intreden, ongeacht waar de gebruikers zich ten tijde van de aankoop bevonden. De Nederlandse rechter is dus internationaal en territoriaal bevoegd.

Arrest van 2 december 2025 in de zaak Stichting Right to Consumer Justice en Stichting App Stores Claims (C‑34/24)

Een voormalige leidster van de ETA, die in Frankrijk reeds was veroordeeld tot twintig jaar gevangenisstraf wegens terroristische activiteiten, wordt in Spanje vervolgd voor dezelfde, in 1997 gepleegde aanslag. Hierdoor zou haar totale straf kunnen oplopen tot minstens vijftig jaar, zonder wettelijke bovengrens. Het Hof, dat door een Spaanse rechter werd geraadpleegd over de toepassing van het beginsel ne bis in idem, heeft eraan herinnerd dat een persoon in de Unie niet tweemaal voor dezelfde feiten kan worden vervolgd, zelfs niet wanneer de juridische kwalificatie van lidstaat tot lidstaat verschilt. Het is aan de Spaanse rechter om na te gaan of de in Frankrijk berechte feiten materieel dezelfde zijn als die waarvoor de betrokkene in Spanje wordt vervolgd.

Arrest van 11 september 2025 in de zaak MSIG (C‑802/23)

Een vrouw ontdekte dat op de Roemeense website www.publi24.ro een valse advertentie was geplaatst waarin werd beweerd dat zij seksuele diensten aanbood. De advertentie bevatte foto’s van haar alsook haar telefoonnummer, die zonder haar toestemming waren gebruikt. Russmedia Digital, de exploitant van de website, heeft de advertentie binnen een uur verwijderd, maar deze was reeds gekopieerd naar andere websites. De vrouw verkreeg in eerste aanleg een schadevergoeding, maar de onderneming werd vervolgens in beroep vrijgesproken op grond van de overweging dat zij slechts een hostingprovider was. De vrouw heeft de zaak dan aanhangig gemaakt bij het hof van beroep van Cluj, dat de zaak heeft voorgelegd aan het Hof van Justitie om duidelijkheid te verkrijgen over de verplichtingen die krachtens de algemene verordening gegevensbescherming (AVG) op exploitanten van een onlinemarktplaats rusten. Het Hof heeft geoordeeld dat exploitanten van een onlinemarktplaats verantwoordelijk zijn voor de verwerking van persoonsgegevens in de advertenties die op hun platform worden gepubliceerd. Volgens het Hof moeten zij vóór de publicatie ervan nagaan welke advertenties gevoelige gegevens bevatten, de identiteit of expliciete toestemming van de betrokkene verifiëren en bij gebrek aan een dergelijke toestemming de publicatie van de advertentie weigeren. Het Hof heeft ook verduidelijkt dat exploitanten technische maatregelen moeten nemen om te voorkomen dat gevoelige advertenties illegaal worden gekopieerd naar andere websites en dat zij zich niet kunnen beroepen op de vrijstelling van aansprakelijkheid waarin de richtlijn inzake elektronische handel voorziet, om zich aan de door de AVG opgelegde verplichtingen te onttrekken.

Arrest van 2 december 2025 in de zaak Russmedia Digital en Inform Media Press (C‑492/23)

Een vereniging heeft bij de Franse autoriteit voor de bescherming van persoonsgegevens bezwaar gemaakt tegen de verplichting voor klanten van SNCF Connect om bij een onlineaankoop „De heer” of „Mevrouw” aan te vinken omdat zij van mening was dat het verzamelen van de genderidentiteit in het licht van de algemene verordening gegevensbescherming (AVG) niet noodzakelijk was. Het Hof van Justitie heeft eraan herinnerd dat alleen strikt noodzakelijke gegevens mogen worden verzameld en dat de verwerking alleen rechtmatig is indien zij noodzakelijk is voor de uitvoering van een overeenkomst of berust op een duidelijk kenbaar gemaakt gerechtvaardigd belang. Ten slotte heeft het Hof verduidelijkt dat de verwerking niet kan steunen op een gerechtvaardigd belang indien dit belang niet vooraf werd vermeld, indien de verwerking verder gaat dan wat strikt noodzakelijk is of indien zij de grondrechten kan schenden, met name op het gebied van discriminatie op grond van geslacht. Het verzamelen van gegevens met betrekking tot de aanspreektitel van klanten is niet objectief onontbeerlijk, met name wanneer deze verzameling van gegevens tot doel heeft commerciële communicatie te personaliseren.

Arrest van 9 januari 2025 in de zaak Mousse (C‑394/23)

Een Oostenrijkse vrouw kreeg geen overeenkomst voor telefonie van 10 EUR per maand nadat een particulier bedrijf op volledig geautomatiseerde wijze had geoordeeld dat zij niet kredietwaardig was. De Oostenrijkse rechter heeft vastgesteld dat dit bedrijf de algemene verordening gegevensbescherming (AVG) niet had nageleefd, omdat het niet had uitgelegd hoe de beslissing tot stand was gekomen. Het Hof van Justitie heeft geoordeeld dat de betrokkene recht heeft op een begrijpelijke uitleg wanneer haar persoonsgegevens worden verwerkt: er moet worden aangegeven welke gegevens zijn gebruikt en hoe deze gegevens het resultaat hebben beïnvloed. Dat kan eventueel door te verduidelijken wat er zou zijn veranderd indien bepaalde gegevens anders waren geweest. Het bedrijf kan zich niet verschuilen achter het zakengeheim om de mededeling van deze informatie te weigeren: indien een dergelijk geheim wordt ingeroepen, is het aan de rechter of de toezichthoudende autoriteit om te beslissen in hoeverre toegang kan worden verleend.

Arrest van 27 februari 2025 in de zaak Dun & Bradstreet Austria (C‑203/22)

Philippe Latombe, een Frans staatsburger, heeft verzocht om nietigverklaring van het besluit van de Europese Commissie waarbij de doorgifte van persoonsgegevens vanuit de Europese Unie naar de Verenigde Staten wordt toegestaan. Volgens hem biedt het Amerikaanse systeem niet voldoende bescherming, met name omdat de „Data Protection Review Court” (DPRC) geen onafhankelijk gerecht is en omdat de Amerikaanse inlichtingendiensten massaal gegevens verzamelen. Het Gerecht heeft het beroep verworpen. Het heeft geoordeeld dat de Verenigde Staten hun wettelijk kader op het gebied van gegevensbescherming sinds de vaststelling van het nieuwe presidentiële decreet van 2022 hebben versterkt en dat de DPRC voldoende waarborgen van onafhankelijkheid biedt. Rechters kunnen immers uitsluitend om gegronde redenen worden ontslagen, en de inlichtingendiensten mogen hun werk niet beïnvloeden. Het Gerecht heeft eveneens geoordeeld dat de bulksgewijze verzameling van gegevens niet in strijd is met het Unierecht, aangezien de DPRC achteraf een rechterlijke toetsing uitoefent Bovendien moet de Europese Commissie voortdurend toezicht blijven uitoefenen op de naleving van dit kader en kan zij het besluit opschorten indien de door het Amerikaanse systeem geboden bescherming afneemt.

Arrest van 3 september 2025 in de zaak Latombe/Commissie (T‑553/23)

Het Gerecht heeft de Europese Commissie veroordeeld tot betaling van een schadevergoeding van 400 EUR aan een Duits staatsburger wiens persoonsgegevens waren doorgegeven aan de Verenigde Staten toen hij zich op de website van de Conferentie over de toekomst van Europa inschreef voor een evenement. Toen de betrokkene gebruikmaakte van de optie „aanmelden met Facebook” op EU Login, werd zijn IP-adres doorgegeven aan Meta Platforms zonder dat hem adequate waarborgen werden geboden en zonder dat er op dat moment een adequaatheidsbesluit van kracht was. Het Gerecht heeft geoordeeld dat deze doorgifte moest worden toegerekend aan de Commissie, die geen van de in het Unierecht vastgestelde voorwaarden voor de doorgifte van gegevens aan een derde land in acht had genomen. Het Gerecht heeft erkend dat er sprake was van een voldoende gekwalificeerde schending van een rechtsregel die particulieren rechten toekent, alsook van immateriële schade wegens de onzekerheid over de verwerking van de gegevens, waardoor de Unie niet-contractueel aansprakelijk is.

Arrest van 8 januari 2025 in de zaak Bindl/Commissie (T‑354/22)

Griekenland is veroordeeld omdat het geen uitvoering heeft gegeven aan een arrest van 2014 waarbij het werd gelast een einde te maken aan het gebruik van een stortplaats in het maritiem nationaal park van Zakynthos, een beschermde habitat van de zeeschildpad Caretta caretta. Ondanks contacten met de Commissie tussen 2014 en 2023 is de stortplaats niet gesloten of aangepast overeenkomstig de Europese richtlijnen inzake afval, en is er tot eind 2017 afval naartoe gebracht. Gezien deze aanhoudende niet-nakoming heeft het Hof Griekenland een dwangsom opgelegd van 12 500 EUR per dag vertraging totdat het arrest volledig wordt uitgevoerd, alsmede een forfaitair bedrag van 5,5 miljoen EUR vanwege de ernst en de duur van de inbreuk, de risico’s voor de gezondheid en het milieu, en de herhaalde niet-nakomingen van Griekenland op het gebied van afvalbeheer.

Arrest van 9 oktober 2025 in de zaak Commissie/Griekenland (Uitvoering van het arrest betreffende de stortplaats op Zakynthos) (C‑368/24)

Een journaliste van de New York Times heeft de Europese Commissie verzocht om toegang tot de berichten die zijn uitgewisseld tussen voorzitter Ursula von der Leyen en de CEO van Pfizer, omdat zij van mening was dat deze berichten waren gebruikt tijdens de onderhandelingen over de aankoop van COVID-19-vaccins. De Commissie heeft het verzoek afgewezen met het argument dat zij niet in het bezit was van deze berichten. Het Gerecht heeft echter vastgesteld dat de verstrekte uitleg vaag en inconsistent was en dat de Commissie niet duidelijk had aangegeven waar en hoe zij naar deze documenten had gezocht, noch of de berichten waren verwijderd of verloren waren gegaan. Bovendien had de journaliste geloofwaardige aanwijzingen verstrekt dat dergelijke berichten zeer waarschijnlijk waren uitgewisseld. Het Gerecht heeft geoordeeld dat een Europese instelling niet zonder meer kan ontkennen dat zij documenten bezit zonder daarvoor serieuze bewijzen aan te dragen, vooral niet wanneer het gaat om zulke belangrijke openbare beslissingen. Het heeft het besluit van de Commissie tot weigering van de toegang tot de documenten dan ook nietig verklaard.

Arrest van 14 mei 2025 in de zaak Stevi en The New York Times/Commissie (T‑36/23)